Section

Rubaiyat

Poems

رباعی شمارهٔ 1آن دل که شد او قابل انوار خدا

رباعی شمارهٔ 2آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رباعی شمارهٔ 3آن کس که ترا نقش کند او تنها

رباعی شمارهٔ 4آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رباعی شمارهٔ 5آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رباعی شمارهٔ 6آواز ترا طبع دل ما بادا

رباعی شمارهٔ 7از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رباعی شمارهٔ 8از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رباعی شمارهٔ 9از خاک ندیده تیره ایامان را

رباعی شمارهٔ 10از ذکر بسی نور فزاید مه را

رباعی شمارهٔ 11افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رباعی شمارهٔ 12انجیرفروش را چه بهتر جانا

رباعی شمارهٔ 13اول به هزار لطف بنواخت مرا

رباعی شمارهٔ 14ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رباعی شمارهٔ 15ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رباعی شمارهٔ 16ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رباعی شمارهٔ 17ای باد سحر خبر بده مر ما را

رباعی شمارهٔ 18ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رباعی شمارهٔ 19ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رباعی شمارهٔ 20ای داده بنان گوهر ایمانی را

رباعی شمارهٔ 21ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 22ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رباعی شمارهٔ 23ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رباعی شمارهٔ 24ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رباعی شمارهٔ 25ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رباعی شمارهٔ 26ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رباعی شمارهٔ 27این آتش عشق می‌پزاند ما را

رباعی شمارهٔ 28این روزه چو غربا ل ببیزد جان را

رباعی شمارهٔ 29ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

رباعی شمارهٔ 30با عشق روان شد از عدم مرکب ما

رباعی شمارهٔ 31بر رهگذر بلا نهادم دل را

رباعی شمارهٔ 32پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

رباعی شمارهٔ 33بیگاه شده است لیک مر سیران را

رباعی شمارهٔ 34تا از تو جدا شده است آغوش مرا

رباعی شمارهٔ 35تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها

رباعی شمارهٔ 36تا چند از این غرور بسیار ترا

رباعی شمارهٔ 37تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها

رباعی شمارهٔ 38تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما

رباعی شمارهٔ 39تا نقش خیال دوست با ماست دلا

رباعی شمارهٔ 40جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

رباعی شمارهٔ 41جز عشق نبود هیچ دمساز مرا

رباعی شمارهٔ 42چو نزود نبشته بود حق فرقت ما

رباعی شمارهٔ 43خود را به حیَل درافکنم مست آنجا

رباعی شمارهٔ 44در جای تو جا نیست به جز آن جان را

رباعی شمارهٔ 45در چشم ببین دو چشم آن مفتون را

رباعی شمارهٔ 46در سر دارم ز می پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 47دستان کسی دست زنان کرد مرا

رباعی شمارهٔ 48دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا

رباعی شمارهٔ 49دود دل ما نشان سودا‌ست دلا

رباعی شمارهٔ 50دیدم در خواب ساقیِ زیبا را

Rubaiyat — Divan-e Shams · ZindeRood