رباعی شمارهٔ 17
Toggle stanza 1ای باد سحر خبر بده مر ما را
11
ای باد سحر خبر بده مر ما را
در ره دیدی آن دل آتشپا را
22
دیدی دل پرآتش و پرسودا را
کز آتش خود بسوخت صد خارا را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 112
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دلِ پر سودا را
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 2
لعلت که خجل کرد گل رعنا را
از پسته نمود خالِ مشک آسا را
AttarMukhtar-namehباب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوقشمارهٔ 1
این سودایی که میدواند ما را
هرگز نتوان نشاند این سودا را
AttarMukhtar-namehباب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفریدشمارهٔ 2
چون عهده نمیکند کسی فردا را
یک امشب خوش کن دلِ پر سودا را
AttarMukhtar-namehباب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریاتشمارهٔ 44
دیدم در خواب ساقیِ زیبا را
بر دست گرفته ساغرِ صهبا را
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 50

