رباعی 112
Poet: Khayyam
Toggle stanza 1چون عهده نمیشود کسی فردا را
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
مِی نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای باد سحر خبر بده مر ما را
در ره دیدی آن دل آتشپا را
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 17
دیدم در خواب ساقیِ زیبا را
بر دست گرفته ساغرِ صهبا را
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 50
لعلت که خجل کرد گل رعنا را
از پسته نمود خالِ مشک آسا را
AttarMukhtar-namehباب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوقشمارهٔ 1
این سودایی که میدواند ما را
هرگز نتوان نشاند این سودا را
AttarMukhtar-namehباب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفریدشمارهٔ 2
چون عهده نمیکند کسی فردا را
یک امشب خوش کن دلِ پر سودا را
AttarMukhtar-namehباب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریاتشمارهٔ 44
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دلِ پر سودا را
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 2
Sources
Persian text source: Ganjoor