شمارهٔ 2
Poet: Attar
Toggle stanza 1این سودایی که میدواند ما را
این سودایی که میدواند ما را
هرگز نتوان نشاند این سودا را
گویند که خویش را فرود آر آخر
دربند چگونه آورم دریا را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 112
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دلِ پر سودا را
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 2
ای باد سحر خبر بده مر ما را
در ره دیدی آن دل آتشپا را
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 17
دیدم در خواب ساقیِ زیبا را
بر دست گرفته ساغرِ صهبا را
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 50
لعلت که خجل کرد گل رعنا را
از پسته نمود خالِ مشک آسا را
AttarMukhtar-namehباب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوقشمارهٔ 1
چون عهده نمیکند کسی فردا را
یک امشب خوش کن دلِ پر سودا را
AttarMukhtar-namehباب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریاتشمارهٔ 44
Sources
Persian text source: Ganjoor

