رباعی شمارهٔ 1706
Poet: Rumi
Toggle stanza 1ای باد سحر تو از سر نیکوئی
ای باد سحر تو از سر نیکوئی
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
نی نی غلطم گرت بدو رَه بودی
پس گِرد جهان دگر کرا میجوئی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چندان که نگاه میکنم هر سویی
در باغ روان است ز کوثر جویی
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 169
تا چند روی بیهده از هر سویی
تا کی گویی گزاف از هر رویی
AttarMukhtar-namehباب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدنشمارهٔ 30
چون نیست دلم را جز ازو دلجویی
سرگشته شدم گردِ جهان چون گویی
AttarMukhtar-namehباب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسدشمارهٔ 36
گاه از غم اودست ز جان میشویی
گه قصهٔ او به دردِ دل میگویی
AttarMukhtar-namehباب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح داردشمارهٔ 37
هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
تا من سر و پای گم کنم چون گوئی
AttarMukhtar-namehباب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقاشمارهٔ 57
چندان که نگاه میکنم هر سوئی
از سبزه بهشت است و ز کوثر جویی
AttarMukhtar-namehباب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریاتشمارهٔ 77
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1715
دل گفت مرا بگو کرا میجوئی
بر گرد جهان خیره چرا میپوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1874
دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
میگفت ترانهای کنار جوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1879
گاه از غم او دست ز جان میشوئی
گه قصهٔ آ، به درد دل میگوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1911
Sources
Persian text source: Ganjoor