رباعی شمارهٔ 1707
Poet: Rumi
Toggle stanza 1ای باده تو باشی که همه داد کنی
11
ای باده تو باشی که همه داد کنی
صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
22
چشمم به تو روشنست همچون خورشید
هم در تو گریزم که توام شاد کنی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor