رباعی شمارهٔ 1705
Poet: Rumi
Toggle stanza 1ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
احوال دلم بگوی اگر یابی روی
ور زانکه ترا ز دل نباشد دلجوی
زنهار مرا ندیدهای هیچ مگوی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
جز باده و جز سَماع و جز یار مجوی
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)هرچه باداباد [100-74]رباعی 96
بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی
فارغ بنشین به کشتزار و لب جوی
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 166
بردار پیاله و سبویْ ای دلجوی
فارغ بنشین تو بر لبِ سبزه و جوی
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 20
چون در امضای کاری متردد باشی آن طرف اختیار کن که بی آزارتر بر آید.
با مردم سهل خوی دشخوار مگوی
SaadiGolestanباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 14
جز راه قلندر و خرابات مپوی
جز باده و جز سماع و جز یار مجوی
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 414
ای کرده غمت با دل من روی به روی
زلف تو کند حال دلم موی به موی
IraqiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 161
Sources
Persian text source: Ganjoor