رباعی شمارهٔ 1911
Poet: Rumi
Toggle stanza 1گاه از غم او دست ز جان میشوئی
گاه از غم او دست ز جان میشوئی
گه قصهٔ آ، به درد دل میگوئی
سرگشته چرا گرد جهان میپوئی
کو از تو برون نیست کرا میجویی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چندان که نگاه میکنم هر سویی
در باغ روان است ز کوثر جویی
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 169
تا چند روی بیهده از هر سویی
تا کی گویی گزاف از هر رویی
AttarMukhtar-namehباب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدنشمارهٔ 30
چون نیست دلم را جز ازو دلجویی
سرگشته شدم گردِ جهان چون گویی
AttarMukhtar-namehباب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسدشمارهٔ 36
گاه از غم اودست ز جان میشویی
گه قصهٔ او به دردِ دل میگویی
AttarMukhtar-namehباب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح داردشمارهٔ 37
هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
تا من سر و پای گم کنم چون گوئی
AttarMukhtar-namehباب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقاشمارهٔ 57
چندان که نگاه میکنم هر سوئی
از سبزه بهشت است و ز کوثر جویی
AttarMukhtar-namehباب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریاتشمارهٔ 77
ای باد سحر تو از سر نیکوئی
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1706
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1715
دل گفت مرا بگو کرا میجوئی
بر گرد جهان خیره چرا میپوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1874
دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
میگفت ترانهای کنار جوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1879
Sources
Persian text source: Ganjoor