باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 853ای حسن تو برق خانمان‌ها

غزل شمارهٔ 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 889خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب

غزل شمارهٔ 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احباب

غزل شمارهٔ 891نکند باده شب، سوختگان را سیراب

غزل شمارهٔ 892نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آب

غزل شمارهٔ 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراب

غزل شمارهٔ 894تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب

غزل شمارهٔ 895به نگاهی دل خون گشته ما را دریاب

غزل شمارهٔ 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریاب

غزل شمارهٔ 897بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلب

غزل شمارهٔ 898دست کوته مکن از دامن احسان طلب

غزل شمارهٔ 899رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب

غزل شمارهٔ 900ز خط رحیم نشد حسن یار با احباب