صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1789–ای عاشقان! ای عاشقان! هنگام کوچ است از جهان

Lovers, lovers, it is time to migrate from the world; the drum of departure is reaching my spirit’s ear from heaven.

غزل شمارهٔ 1792–این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شمارهٔ 1794–ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

O gardener, gardener, autumn has come, autumn has come; see on branch and leaf the mark, see the mark of heart-anguish.

رباعی شمارهٔ 1814–تا درد نیابی تو به درمان نرسی

غزل شمارهٔ 1814–عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

رباعی شمارهٔ 1815–تا در طلب گوهر کانی کانی

غزل شمارهٔ 1824–سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

غزل شمارهٔ 1825–من طربم طرب منم زهره زند نوای من

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1830–تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من

غزل شمارهٔ 1833–آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان

غزل شمارهٔ 1835–گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من

غزل شمارهٔ 1836–باز بهار می کشد زندگی از بهار من

غزل شمارهٔ 1837–یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من

Lord, would that I knew what is the desire of my Beloved; He has barred my road of escape, robbed me of my heart and my repose.

غزل شمارهٔ 1848–چه باشد پیشه عاشق به جز دیوانگی کردن

غزل شمارهٔ 1875–ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن

غزل شمارهٔ 1900–بیا ای مونس جان‌های مستان

رباعی شمارهٔ 1953–مردی که فلک رخنه کند از دردی

رباعی شمارهٔ 1955–مست است خبر از تو و یا خود خبری

رباعی شمارهٔ 1956–من با تو چنین سوخته خرمن تا کی

رباعی شمارهٔ 1958–من بی‌دلم ای نگار و تو دلداری

رباعی شمارهٔ 1959–من پیر فنا بدم جوانم کردی

رباعی شمارهٔ 1960–من جان تو نیستم مگو جان غلطی

غزل شمارهٔ 1960–آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن

رباعی شمارهٔ 1961–من جمله خطا کنم صوابم تو بسی

رباعی شمارهٔ 1962–من خشک لب ار با تو دم تر زدمی

رباعی شمارهٔ 1963–من دوش به خواب در بدیدم قمری

رباعی شمارهٔ 1964–من دوش به کاسهٔ رباب سحری

رباعی شمارهٔ 1965–من ذره بدم ز کوه بیشم کردی

رباعی شمارهٔ 1966–من من نیم و اگر دمی من منمی

رباعی شمارهٔ 1967–مه دوش به بالین تو آمد به سرای

رباعی شمارهٔ 1968–مهمان دو دیده شد خیالت گذری

رباعی شمارهٔ 1971–ناخوانده به هرجا که روی غم باشی

غزل شمارهٔ 1989–جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن

رباعی شمارهٔ 1990–همسایگیِ مست فَزاید مستی

رباعی شمارهٔ 1991–یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشی

رباعی شمارهٔ 1992–یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی

رباعی شمارهٔ 1993–یک‌دم غمِ جان دار! غمِ نان تا کی؟

رباعی شمارهٔ 1994–یک شفتالو از آن لبِ عَنّابی

غزل شمارهٔ 2018–مرغ خانه با هما پروا مکن

غزل شمارهٔ 2020–ای خدا این وصل را هجران مکن

غزل شمارهٔ 2028–گرچه بسی نشستم در نار تا به گردن

Though long enough I have sat in fire up to my neck, now I am up to my neck in the water of union with the Beloved.

غزل شمارهٔ 2029–ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن

غزل شمارهٔ 2030–گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

غزل شمارهٔ 2031–ای محو راه گشته از محو هم سفر کن

غزل شمارهٔ 2032–من از کی باک دارم خاصه که یار با من

غزل شمارهٔ 2033–جانا نخست ما را مرد مدام گردان

غزل شمارهٔ 2034–ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران

غزل شمارهٔ 2035–آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

غزل شمارهٔ 2036–امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن