غزلیات

غزل شمارهٔ 3051تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3051

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3052

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3053

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3054

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3055به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3055

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3056مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3056

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3057کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3057

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3058غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3058

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3059زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3059

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3060اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3060

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3061به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3061

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3062هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3062

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3063

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3064فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3064

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3065زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3065

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3066اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3066

21 اشعار

غزل شمارهٔ 3067حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3067

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3068

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3069ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3069

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3070

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3071چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3071

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3072به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3072

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3073

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3074

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3075زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3075

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3076

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3077

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3078

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3079

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3080

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3081زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3081

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3082بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3082

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3083اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3083

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3084گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3084

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3085

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3086غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3086

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3087

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3088

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3089لب نو خط جانان دور باش بوالهوس باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3089

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3090مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3090

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3091اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3091

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3092دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3092

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3093خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3093

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3094مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3094

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3095

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3096

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3097دمی چون صبح می خواهم درین عالم ز من باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3097

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3098کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3098

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3099در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3099

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3100ز ابروی تو دل گردد زره، گر آهنین باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3100

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3051–تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده

غزل شمارهٔ 3052–به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

غزل شمارهٔ 3053–ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد

غزل شمارهٔ 3054–گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

غزل شمارهٔ 3055–به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3056–مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3057–کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3058–غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد

غزل شمارهٔ 3059–زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد

غزل شمارهٔ 3060–اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد

غزل شمارهٔ 3061–به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد

غزل شمارهٔ 3062–هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد

غزل شمارهٔ 3063–زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد

غزل شمارهٔ 3064–فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3065–زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شد

غزل شمارهٔ 3066–اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد

غزل شمارهٔ 3067–حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3068–که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3069–ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد

غزل شمارهٔ 3070–که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3071–چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد

غزل شمارهٔ 3072–به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

غزل شمارهٔ 3073–گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد

غزل شمارهٔ 3074–نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد

غزل شمارهٔ 3075–زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شد

غزل شمارهٔ 3076–به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد

غزل شمارهٔ 3077–نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شد

غزل شمارهٔ 3078–رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد

غزل شمارهٔ 3079–ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شد

غزل شمارهٔ 3080–دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شد

غزل شمارهٔ 3081–زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟

غزل شمارهٔ 3082–بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟

غزل شمارهٔ 3083–اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شد

غزل شمارهٔ 3084–گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشد

غزل شمارهٔ 3085–بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشد

غزل شمارهٔ 3086–غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشد

غزل شمارهٔ 3087–به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد

غزل شمارهٔ 3088–دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشد

غزل شمارهٔ 3089–لب نو خط جانان دور باش بوالهوس باشد

غزل شمارهٔ 3090–مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد

غزل شمارهٔ 3091–اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد

غزل شمارهٔ 3092–دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشد

غزل شمارهٔ 3093–خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد

غزل شمارهٔ 3094–مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد

غزل شمارهٔ 3095–چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟

غزل شمارهٔ 3096–اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد

غزل شمارهٔ 3097–دمی چون صبح می خواهم درین عالم ز من باشد

غزل شمارهٔ 3098–کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟

غزل شمارهٔ 3099–در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشد

غزل شمارهٔ 3100–ز ابروی تو دل گردد زره، گر آهنین باشد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3051–تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده

غزل شمارهٔ 3052–به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

غزل شمارهٔ 3053–ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد

غزل شمارهٔ 3054–گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

غزل شمارهٔ 3055–به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3056–مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3057–کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3058–غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد

غزل شمارهٔ 3059–زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد

غزل شمارهٔ 3060–اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد

غزل شمارهٔ 3061–به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد

غزل شمارهٔ 3062–هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد

غزل شمارهٔ 3063–زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد

غزل شمارهٔ 3064–فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3065–زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شد

غزل شمارهٔ 3066–اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد

غزل شمارهٔ 3067–حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3068–که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3069–ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد

غزل شمارهٔ 3070–که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3071–چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد

غزل شمارهٔ 3072–به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

غزل شمارهٔ 3073–گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد

غزل شمارهٔ 3074–نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد

غزل شمارهٔ 3075–زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شد

غزل شمارهٔ 3076–به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد

غزل شمارهٔ 3051تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده

غزل شمارهٔ 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

غزل شمارهٔ 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد

غزل شمارهٔ 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

غزل شمارهٔ 3055به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3056مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3057کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3058غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد

غزل شمارهٔ 3059زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد

غزل شمارهٔ 3060اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد

غزل شمارهٔ 3061به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد

غزل شمارهٔ 3062هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد

غزل شمارهٔ 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد

غزل شمارهٔ 3064فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3065زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شد

غزل شمارهٔ 3066اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد

غزل شمارهٔ 3067حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3069ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد

غزل شمارهٔ 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3071چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد

غزل شمارهٔ 3072به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

غزل شمارهٔ 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد

غزل شمارهٔ 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد

غزل شمارهٔ 3075زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شد

غزل شمارهٔ 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد

غزل شمارهٔ 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شد

غزل شمارهٔ 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد

غزل شمارهٔ 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شد

غزل شمارهٔ 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شد

غزل شمارهٔ 3081زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟

غزل شمارهٔ 3082بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟

غزل شمارهٔ 3083اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شد

غزل شمارهٔ 3084گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشد

غزل شمارهٔ 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشد

غزل شمارهٔ 3086غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشد

غزل شمارهٔ 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد

غزل شمارهٔ 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشد

غزل شمارهٔ 3089لب نو خط جانان دور باش بوالهوس باشد

غزل شمارهٔ 3090مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد

غزل شمارهٔ 3091اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد

غزل شمارهٔ 3092دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشد

غزل شمارهٔ 3093خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد

غزل شمارهٔ 3094مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد

غزل شمارهٔ 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟

غزل شمارهٔ 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد

غزل شمارهٔ 3097دمی چون صبح می خواهم درین عالم ز من باشد

غزل شمارهٔ 3098کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟

غزل شمارهٔ 3099در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشد

غزل شمارهٔ 3100ز ابروی تو دل گردد زره، گر آهنین باشد

غزل شمارهٔ 3051تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده

غزل شمارهٔ 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

غزل شمارهٔ 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد

غزل شمارهٔ 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

غزل شمارهٔ 3055به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3056مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

غزل شمارهٔ 3057کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3058غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد

غزل شمارهٔ 3059زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد

غزل شمارهٔ 3060اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد

غزل شمارهٔ 3061به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد

غزل شمارهٔ 3062هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد

غزل شمارهٔ 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد

غزل شمارهٔ 3064فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3065زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شد

غزل شمارهٔ 3066اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد

غزل شمارهٔ 3067حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3069ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد

غزل شمارهٔ 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟

غزل شمارهٔ 3071چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد

غزل شمارهٔ 3072به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

غزل شمارهٔ 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد

غزل شمارهٔ 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد

غزل شمارهٔ 3075زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شد

غزل شمارهٔ 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد

غزل شمارهٔ 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شد

غزل شمارهٔ 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد

غزل شمارهٔ 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شد

غزل شمارهٔ 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شد