غزلیات

غزل شمارهٔ 3101به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3101

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3102خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3102

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3103من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3103

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3104نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3104

20 اشعار

غزل شمارهٔ 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3105

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3106

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3107

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3108نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3108

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3109

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3110

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3111تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3111

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3112

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3113

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3114بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3114

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3115دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3115

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3116صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3116

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3117گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3117

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3118

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3119

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3120

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3121

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3122

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3123دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3124شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3124

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3125اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3126گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3126

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3127

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3128

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3129

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3130

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3131زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3131

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3132سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3132

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3133خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3133

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3134نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3134

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3135به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3136نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3136

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3137

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3138

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3139زمین و آسمان از ناله من در خروش آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3139

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3140شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3140

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3141زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3141

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3142

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3143به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3143

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3144به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3144

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3145به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3145

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3146

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3147نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3147

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3148دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3148

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3149نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3150زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3150

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3101–به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!

غزل شمارهٔ 3102–خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد

غزل شمارهٔ 3103–من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

غزل شمارهٔ 3104–نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد

غزل شمارهٔ 3105–ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد

غزل شمارهٔ 3106–به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

غزل شمارهٔ 3107–دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد

غزل شمارهٔ 3108–نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد

غزل شمارهٔ 3109–پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

غزل شمارهٔ 3110–طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3111–تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3112–حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟

غزل شمارهٔ 3113–گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد

غزل شمارهٔ 3114–بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد

غزل شمارهٔ 3115–دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشد

غزل شمارهٔ 3116–صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد

غزل شمارهٔ 3117–گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

غزل شمارهٔ 3118–زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد

غزل شمارهٔ 3119–زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد

غزل شمارهٔ 3120–خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد

غزل شمارهٔ 3121–دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3122–بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد

غزل شمارهٔ 3123–دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3124–شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3125–اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد

غزل شمارهٔ 3126–گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد

غزل شمارهٔ 3127–نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد

غزل شمارهٔ 3128–حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3129–سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشد

غزل شمارهٔ 3130–دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشد

غزل شمارهٔ 3131–زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصد

غزل شمارهٔ 3132–سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد

غزل شمارهٔ 3133–خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالد

غزل شمارهٔ 3134–نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمد

غزل شمارهٔ 3135–به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمد

غزل شمارهٔ 3136–نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد

غزل شمارهٔ 3137–بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمد

غزل شمارهٔ 3138–در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 3139–زمین و آسمان از ناله من در خروش آمد

غزل شمارهٔ 3140–شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمد

غزل شمارهٔ 3141–زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمد

غزل شمارهٔ 3142–خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمد

غزل شمارهٔ 3143–به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمد

غزل شمارهٔ 3144–به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمد

غزل شمارهٔ 3145–به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمد

غزل شمارهٔ 3146–چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند

غزل شمارهٔ 3147–نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند

غزل شمارهٔ 3148–دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه

غزل شمارهٔ 3149–نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداند

غزل شمارهٔ 3150–زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داند

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3101–به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!

غزل شمارهٔ 3102–خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد

غزل شمارهٔ 3103–من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

غزل شمارهٔ 3104–نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد

غزل شمارهٔ 3105–ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد

غزل شمارهٔ 3106–به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

غزل شمارهٔ 3107–دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد

غزل شمارهٔ 3108–نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد

غزل شمارهٔ 3109–پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

غزل شمارهٔ 3110–طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3111–تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3112–حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟

غزل شمارهٔ 3113–گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد

غزل شمارهٔ 3114–بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد

غزل شمارهٔ 3115–دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشد

غزل شمارهٔ 3116–صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد

غزل شمارهٔ 3117–گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

غزل شمارهٔ 3118–زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد

غزل شمارهٔ 3119–زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد

غزل شمارهٔ 3120–خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد

غزل شمارهٔ 3121–دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3122–بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد

غزل شمارهٔ 3123–دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3124–شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3125–اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد

غزل شمارهٔ 3126–گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد

غزل شمارهٔ 3101به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!

غزل شمارهٔ 3102خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد

غزل شمارهٔ 3103من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

غزل شمارهٔ 3104نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد

غزل شمارهٔ 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد

غزل شمارهٔ 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

غزل شمارهٔ 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد

غزل شمارهٔ 3108نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد

غزل شمارهٔ 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

غزل شمارهٔ 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3111تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟

غزل شمارهٔ 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد

غزل شمارهٔ 3114بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد

غزل شمارهٔ 3115دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشد

غزل شمارهٔ 3116صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد

غزل شمارهٔ 3117گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

غزل شمارهٔ 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد

غزل شمارهٔ 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد

غزل شمارهٔ 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد

غزل شمارهٔ 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد

غزل شمارهٔ 3123دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3124شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3125اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد

غزل شمارهٔ 3126گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد

غزل شمارهٔ 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد

غزل شمارهٔ 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشد

غزل شمارهٔ 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشد

غزل شمارهٔ 3131زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصد

غزل شمارهٔ 3132سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد

غزل شمارهٔ 3133خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالد

غزل شمارهٔ 3134نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمد

غزل شمارهٔ 3135به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمد

غزل شمارهٔ 3136نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد

غزل شمارهٔ 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمد

غزل شمارهٔ 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 3139زمین و آسمان از ناله من در خروش آمد

غزل شمارهٔ 3140شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمد

غزل شمارهٔ 3141زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمد

غزل شمارهٔ 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمد

غزل شمارهٔ 3143به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمد

غزل شمارهٔ 3144به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمد

غزل شمارهٔ 3145به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمد

غزل شمارهٔ 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند

غزل شمارهٔ 3147نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند

غزل شمارهٔ 3148دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه

غزل شمارهٔ 3149نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداند

غزل شمارهٔ 3150زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داند

غزل شمارهٔ 3101به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!

غزل شمارهٔ 3102خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد

غزل شمارهٔ 3103من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

غزل شمارهٔ 3104نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد

غزل شمارهٔ 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد

غزل شمارهٔ 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

غزل شمارهٔ 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد

غزل شمارهٔ 3108نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد

غزل شمارهٔ 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

غزل شمارهٔ 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3111تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد

غزل شمارهٔ 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟

غزل شمارهٔ 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد

غزل شمارهٔ 3114بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد

غزل شمارهٔ 3115دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشد

غزل شمارهٔ 3116صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد

غزل شمارهٔ 3117گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

غزل شمارهٔ 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد

غزل شمارهٔ 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد

غزل شمارهٔ 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد

غزل شمارهٔ 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد

غزل شمارهٔ 3123دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3124شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد

غزل شمارهٔ 3125اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد

غزل شمارهٔ 3126گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد

غزل شمارهٔ 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد

غزل شمارهٔ 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشد

غزل شمارهٔ 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشد