صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات

باب

غزلیات

نظمیں

غزلیات

  1. زندہ رود
  2. »صائب
  3. »دیوان اشعار
  4. »غزلیات

غزل شمارهٔ 2401–گر به ظاهر جسم را روشن گهر می پرورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2401

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2402–غیر را در بزم خاص آن سیم‌تن می‌پرورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2403–مست ما امروز نقش تازه ای بر آب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2403

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2404–از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2404

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2405–هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2405

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2406–هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2406

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2407–خاطر آزرده را سیر گلستان می گزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2407

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2408–من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2408

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2409–بی‌علایق چون شود سالک به منزل می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2409

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2410–بیشتر دست سبکباران به منزل می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2410

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2411–از حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2411

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2412–بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2412

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2413–از گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2413

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2414–دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2414

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2415–تا تو رفتی عالم روشن به چشمم تار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2415

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2416–بر من از روشندلی وضع جهان هموار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2416

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2417–از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2417

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2418–جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2418

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2419–حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2419

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2420–یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2420

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2421–از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2421

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2422–بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2422

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2423–از خط شبرنگ حسن سرکش او رام شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2423

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2424–تا به تسلیم و رضا قانع دل خودکام شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2424

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2425–جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2425

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2426–تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2426

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2427–خط عیان شد تا بساط زلف او برچیده شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2427

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2428–بس که از سرگرمی فکرم نفس تفسیده شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2428

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2429–دل پریشان از پریشان گردی نظاره شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2429

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2430–از وصال یار داغ حسرت من تازه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2430

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2431–هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2431

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2432–آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2432

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2433–از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2433

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2434–درد من خاطرنشان یار بی‌پروا نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2434

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2435–ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2435

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2436–از تماشایی صفای روی جانان کم نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2436

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2437–روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2437

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2438–هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2438

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2439–عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2439

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2440–زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2440

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2441–نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2441

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2442–منعم از دل‌بستگی آزار دنیا می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2442

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2443–عشق یکسان ناز درویش و توانگر می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2443

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2444–هرکه را از خانه بیرون جذبه دل می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2444

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2445–زخم گل آب از نوای آبدارم می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2445

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2446–غافلی کز دل نفس بی‌یاد یزدان می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2446

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2447–بر زمین از ناز زلف او چو دامان می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2447

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2448–کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2448

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2449–تیرگی از مد احسان جان روشن می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2449

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2450–گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2450

9 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 48
  6. 49
  7. 50
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ