رباعیات

رباعی شمارهٔ 501آنها که بآتش خزان سوخته‌اند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 501

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 502آنها که به کوی عارفان افتادند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 502

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 503آنها که چو آب صافی و ساده روند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 503

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 504آنها که دل از الست مست آوردند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 504

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 505آنها که شب و روز ترا بر اثرند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 505

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 506آن یار که از طبیب دل برباید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 506

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 507آن یار که عقلها شکارش میشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 507

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 508آهو بدود چو در پیش سگ بیند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 508

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 509اجری ده ارواحی و سلطان ابد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 509

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 510از آب حیات دوست بیمار نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 510

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 511از آتش سودای توام تابی بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 511

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 512از آتش عشق تو جوانی خیزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 512

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 513از آتش عشق دوست تفها بزنید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 513

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 514از آتش عشق سردها گرم شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 514

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 515از آدمیی دمی بجائی ارزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 515

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 516از تاب تو نی یار و عدو میماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 516

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 517از خاک کف پات سران حیرانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 517

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 518از درد چو جان تو به فریاد آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 518

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 519از دیدن روئیکه ترا دیده بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 519

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 520از شبنم عشق خاک آدم گل شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 520

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 521از شربت سودای تو هر جان که مزید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 521

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 522از عشق تو دریا همه شور انگیزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 522

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 523از عشق دلا ، نه بر زیان خواهی شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 523

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 524از لشکر صبرم علمی بیش نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 524

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 525از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 525

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 526از ما بت عیار گریزان باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 526

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 527از نیکی تو طبع بداندیش نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 527

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 528از یاد خدای مرد مطلق خیزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 528

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 529افسوس که طبع دلفروزیت نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 529

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 530اکنون که رخت جان جهانی بربود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 530

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 531امروز خوش است هر که او جان دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 531

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 532امروز ز ما یار جنون میخواهد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 532

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 533امشب چه لطیف و با نوا می‌گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 533

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 534امشب ساقی به مشک می گردان کرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 534

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 535امشب شب آن نیست که از خانه روند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 535

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 536اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 536

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 537اندر رمضان خاک تو زر می‌گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 537

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 538اندر ره فقر دیده نادیده کنند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 538

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 539اندر طلب آن قوم که بشتافته‌اند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 539

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 540اندیشهٔ هشیار تو هشیار کشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 540

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 541انوار صلاح دین برانگیخته باد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 541

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 542اول که رخم زرد و دلم پرخون بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 542

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 543ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 543

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 544ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 544

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 545ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 545

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 546ای اطلس دعوی ترا معنی برد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 546

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 547ایام وصال یار گوئی که نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 547

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 548ای اهل صفا که در جهان گردانید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 548

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 549ای اهل مناجات که در محرابید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 549

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 550ای دل اثر صبح گه شام که دید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 550

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 501–آنها که بآتش خزان سوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 502–آنها که به کوی عارفان افتادند

رباعی شمارهٔ 503–آنها که چو آب صافی و ساده روند

رباعی شمارهٔ 504–آنها که دل از الست مست آوردند

رباعی شمارهٔ 505–آنها که شب و روز ترا بر اثرند

رباعی شمارهٔ 506–آن یار که از طبیب دل برباید

رباعی شمارهٔ 507–آن یار که عقلها شکارش میشد

رباعی شمارهٔ 508–آهو بدود چو در پیش سگ بیند

رباعی شمارهٔ 509–اجری ده ارواحی و سلطان ابد

رباعی شمارهٔ 510–از آب حیات دوست بیمار نماند

رباعی شمارهٔ 511–از آتش سودای توام تابی بود

رباعی شمارهٔ 512–از آتش عشق تو جوانی خیزد

رباعی شمارهٔ 513–از آتش عشق دوست تفها بزنید

رباعی شمارهٔ 514–از آتش عشق سردها گرم شود

رباعی شمارهٔ 515–از آدمیی دمی بجائی ارزد

رباعی شمارهٔ 516–از تاب تو نی یار و عدو میماند

رباعی شمارهٔ 517–از خاک کف پات سران حیرانند

رباعی شمارهٔ 518–از درد چو جان تو به فریاد آید

رباعی شمارهٔ 519–از دیدن روئیکه ترا دیده بود

رباعی شمارهٔ 520–از شبنم عشق خاک آدم گل شد

رباعی شمارهٔ 521–از شربت سودای تو هر جان که مزید

رباعی شمارهٔ 522–از عشق تو دریا همه شور انگیزد

رباعی شمارهٔ 523–از عشق دلا ، نه بر زیان خواهی شد

رباعی شمارهٔ 524–از لشکر صبرم علمی بیش نماند

رباعی شمارهٔ 525–از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

رباعی شمارهٔ 526–از ما بت عیار گریزان باشد

رباعی شمارهٔ 527–از نیکی تو طبع بداندیش نماند

رباعی شمارهٔ 528–از یاد خدای مرد مطلق خیزد

رباعی شمارهٔ 529–افسوس که طبع دلفروزیت نبود

رباعی شمارهٔ 530–اکنون که رخت جان جهانی بربود

رباعی شمارهٔ 531–امروز خوش است هر که او جان دارد

رباعی شمارهٔ 532–امروز ز ما یار جنون میخواهد

رباعی شمارهٔ 533–امشب چه لطیف و با نوا می‌گردد

رباعی شمارهٔ 534–امشب ساقی به مشک می گردان کرد

رباعی شمارهٔ 535–امشب شب آن نیست که از خانه روند

رباعی شمارهٔ 536–اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد

رباعی شمارهٔ 537–اندر رمضان خاک تو زر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 538–اندر ره فقر دیده نادیده کنند

رباعی شمارهٔ 539–اندر طلب آن قوم که بشتافته‌اند

رباعی شمارهٔ 540–اندیشهٔ هشیار تو هشیار کشد

رباعی شمارهٔ 541–انوار صلاح دین برانگیخته باد

رباعی شمارهٔ 542–اول که رخم زرد و دلم پرخون بود

رباعی شمارهٔ 543–ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد

رباعی شمارهٔ 544–ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد

رباعی شمارهٔ 545–ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد

رباعی شمارهٔ 546–ای اطلس دعوی ترا معنی برد

رباعی شمارهٔ 547–ایام وصال یار گوئی که نبود

رباعی شمارهٔ 548–ای اهل صفا که در جهان گردانید

رباعی شمارهٔ 549–ای اهل مناجات که در محرابید

رباعی شمارهٔ 550–ای دل اثر صبح گه شام که دید

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 501–آنها که بآتش خزان سوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 502–آنها که به کوی عارفان افتادند

رباعی شمارهٔ 503–آنها که چو آب صافی و ساده روند

رباعی شمارهٔ 504–آنها که دل از الست مست آوردند

رباعی شمارهٔ 505–آنها که شب و روز ترا بر اثرند

رباعی شمارهٔ 506–آن یار که از طبیب دل برباید

رباعی شمارهٔ 507–آن یار که عقلها شکارش میشد

رباعی شمارهٔ 508–آهو بدود چو در پیش سگ بیند

رباعی شمارهٔ 509–اجری ده ارواحی و سلطان ابد

رباعی شمارهٔ 510–از آب حیات دوست بیمار نماند

رباعی شمارهٔ 511–از آتش سودای توام تابی بود

رباعی شمارهٔ 512–از آتش عشق تو جوانی خیزد

رباعی شمارهٔ 513–از آتش عشق دوست تفها بزنید

رباعی شمارهٔ 514–از آتش عشق سردها گرم شود

رباعی شمارهٔ 515–از آدمیی دمی بجائی ارزد

رباعی شمارهٔ 516–از تاب تو نی یار و عدو میماند

رباعی شمارهٔ 517–از خاک کف پات سران حیرانند

رباعی شمارهٔ 518–از درد چو جان تو به فریاد آید

رباعی شمارهٔ 519–از دیدن روئیکه ترا دیده بود

رباعی شمارهٔ 520–از شبنم عشق خاک آدم گل شد

رباعی شمارهٔ 521–از شربت سودای تو هر جان که مزید

رباعی شمارهٔ 522–از عشق تو دریا همه شور انگیزد

رباعی شمارهٔ 523–از عشق دلا ، نه بر زیان خواهی شد

رباعی شمارهٔ 524–از لشکر صبرم علمی بیش نماند

رباعی شمارهٔ 525–از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

رباعی شمارهٔ 526–از ما بت عیار گریزان باشد

رباعی شمارهٔ 501آنها که بآتش خزان سوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 502آنها که به کوی عارفان افتادند

رباعی شمارهٔ 503آنها که چو آب صافی و ساده روند

رباعی شمارهٔ 504آنها که دل از الست مست آوردند

رباعی شمارهٔ 505آنها که شب و روز ترا بر اثرند

رباعی شمارهٔ 506آن یار که از طبیب دل برباید

رباعی شمارهٔ 507آن یار که عقلها شکارش میشد

رباعی شمارهٔ 508آهو بدود چو در پیش سگ بیند

رباعی شمارهٔ 509اجری ده ارواحی و سلطان ابد

رباعی شمارهٔ 510از آب حیات دوست بیمار نماند

رباعی شمارهٔ 511از آتش سودای توام تابی بود

رباعی شمارهٔ 512از آتش عشق تو جوانی خیزد

رباعی شمارهٔ 513از آتش عشق دوست تفها بزنید

رباعی شمارهٔ 514از آتش عشق سردها گرم شود

رباعی شمارهٔ 515از آدمیی دمی بجائی ارزد

رباعی شمارهٔ 516از تاب تو نی یار و عدو میماند

رباعی شمارهٔ 517از خاک کف پات سران حیرانند

رباعی شمارهٔ 518از درد چو جان تو به فریاد آید

رباعی شمارهٔ 519از دیدن روئیکه ترا دیده بود

رباعی شمارهٔ 520از شبنم عشق خاک آدم گل شد

رباعی شمارهٔ 521از شربت سودای تو هر جان که مزید

رباعی شمارهٔ 522از عشق تو دریا همه شور انگیزد

رباعی شمارهٔ 523از عشق دلا ، نه بر زیان خواهی شد

رباعی شمارهٔ 524از لشکر صبرم علمی بیش نماند

رباعی شمارهٔ 525از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

رباعی شمارهٔ 526از ما بت عیار گریزان باشد

رباعی شمارهٔ 527از نیکی تو طبع بداندیش نماند

رباعی شمارهٔ 528از یاد خدای مرد مطلق خیزد

رباعی شمارهٔ 529افسوس که طبع دلفروزیت نبود

رباعی شمارهٔ 530اکنون که رخت جان جهانی بربود

رباعی شمارهٔ 531امروز خوش است هر که او جان دارد

رباعی شمارهٔ 532امروز ز ما یار جنون میخواهد

رباعی شمارهٔ 533امشب چه لطیف و با نوا می‌گردد

رباعی شمارهٔ 534امشب ساقی به مشک می گردان کرد

رباعی شمارهٔ 535امشب شب آن نیست که از خانه روند

رباعی شمارهٔ 536اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد

رباعی شمارهٔ 537اندر رمضان خاک تو زر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 538اندر ره فقر دیده نادیده کنند

رباعی شمارهٔ 539اندر طلب آن قوم که بشتافته‌اند

رباعی شمارهٔ 540اندیشهٔ هشیار تو هشیار کشد

رباعی شمارهٔ 541انوار صلاح دین برانگیخته باد

رباعی شمارهٔ 542اول که رخم زرد و دلم پرخون بود

رباعی شمارهٔ 543ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد

رباعی شمارهٔ 544ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد

رباعی شمارهٔ 545ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد

رباعی شمارهٔ 546ای اطلس دعوی ترا معنی برد

رباعی شمارهٔ 547ایام وصال یار گوئی که نبود

رباعی شمارهٔ 548ای اهل صفا که در جهان گردانید

رباعی شمارهٔ 549ای اهل مناجات که در محرابید

رباعی شمارهٔ 550ای دل اثر صبح گه شام که دید

رباعی شمارهٔ 501آنها که بآتش خزان سوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 502آنها که به کوی عارفان افتادند

رباعی شمارهٔ 503آنها که چو آب صافی و ساده روند

رباعی شمارهٔ 504آنها که دل از الست مست آوردند

رباعی شمارهٔ 505آنها که شب و روز ترا بر اثرند

رباعی شمارهٔ 506آن یار که از طبیب دل برباید

رباعی شمارهٔ 507آن یار که عقلها شکارش میشد

رباعی شمارهٔ 508آهو بدود چو در پیش سگ بیند

رباعی شمارهٔ 509اجری ده ارواحی و سلطان ابد

رباعی شمارهٔ 510از آب حیات دوست بیمار نماند

رباعی شمارهٔ 511از آتش سودای توام تابی بود

رباعی شمارهٔ 512از آتش عشق تو جوانی خیزد

رباعی شمارهٔ 513از آتش عشق دوست تفها بزنید

رباعی شمارهٔ 514از آتش عشق سردها گرم شود

رباعی شمارهٔ 515از آدمیی دمی بجائی ارزد

رباعی شمارهٔ 516از تاب تو نی یار و عدو میماند

رباعی شمارهٔ 517از خاک کف پات سران حیرانند

رباعی شمارهٔ 518از درد چو جان تو به فریاد آید

رباعی شمارهٔ 519از دیدن روئیکه ترا دیده بود

رباعی شمارهٔ 520از شبنم عشق خاک آدم گل شد

رباعی شمارهٔ 521از شربت سودای تو هر جان که مزید

رباعی شمارهٔ 522از عشق تو دریا همه شور انگیزد

رباعی شمارهٔ 523از عشق دلا ، نه بر زیان خواهی شد

رباعی شمارهٔ 524از لشکر صبرم علمی بیش نماند

رباعی شمارهٔ 525از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

رباعی شمارهٔ 526از ما بت عیار گریزان باشد

رباعی شمارهٔ 527از نیکی تو طبع بداندیش نماند

رباعی شمارهٔ 528از یاد خدای مرد مطلق خیزد

رباعی شمارهٔ 529افسوس که طبع دلفروزیت نبود

رباعی شمارهٔ 530اکنون که رخت جان جهانی بربود