اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
زمین
نوروز که سیل در کمر میگردد
سنگ از سر کوهسار در میگردد
سعدیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 32
خورشید، که او زیر و زبر میگردد
از تو، به امید یک نظر میگردد
عطارمختارنامهباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنهشمارهٔ 11
این مست به بادهای دگر میگردد
قرابه تهی گشت و بسر میگردد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 570
زان آب که چرخ از آن بسر میگردد
استارهٔ جانم چو قمر میگردد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 722
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
