Name: رباعیها
Author: عرفی

رباعی شمارهٔ 51ای عشق که مدح تو همین عشق بس است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 51

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 52عرفی گله سر مکن که جای گله نیست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 52

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 53از وصل نهان ما که غماز نیافت

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 53

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 54هر کس که سرش نه در گریبان فناست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 54

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 55عرفی منم آن که دوزخم تب‌شکن است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 55

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 56عرفی منم آن که کوششم بی اثر است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 56

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 57دستی دارم که در گریبان غم است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 57

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 58از گریهٔ گرم دیده آتشناک است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 58

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 59ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 59

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 60ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 60

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 61ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 61

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 62آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 62

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 63حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 63

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 64دل دشمن شادی ست و در کار غم است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 64

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 65با معصیتم که کرده ای امن کنشت

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 65

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 66ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 66

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 67عرفی دل ما بسی پریشان نظر است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 67

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 68صحرای هوس خار تمنا خیز است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 68

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 69دل در هوس وصل تسلی طلب است

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 69

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 70مستوری دل طلب که مستی این جاست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 70

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 71آن شور که این مفرد و این وافی چیست

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 71

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 72ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 72

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 73از عشق شراب نیستی جوید روح

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 73

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 74فردا که معاملان هر فن طلبند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 74

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 75ایوب به صبر خویشتن می نازد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 75

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 76آن کس که عنان تافت ز ما گمره شد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 76

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 77عرفی که قدم در دهن تیشه نهد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 77

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 78عرفی که به هرزه گردیم خو می داد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 78

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 79در دیدهٔ هجر خواب پژمرده شود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 79

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 80عشق آمد و گوید که زبان بگشایند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 80

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 81شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 81

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 82رفتم به جنازهٔ یک تن که فسرد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 82

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 83جمعی به درت گریه و آه آوردند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 83

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 84در باغ دلم که روضه نعتش گوید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 84

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 85از خامشی ام جان به سخن می سوزد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 85

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 86عشق تو خرابات نشین می باشد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 86

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 87دردا که اجل رسید و درمان نرسید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 87

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 88از زهر ستیزه خوی او می شویند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 88

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 89وقت است که یاران به گلستان ریزند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 89

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 90در سردی یخ بند که لرزد خورشید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 90

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 91شاهی که فلک هم گهر او نشود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 91

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 92عرفی دل و طبع تو ستمگار مباد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 92

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 93آن کس که ز راه نفسم بسته کند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 93

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 94شاها نفسم باغ ثنا خواهد شد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 94

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 95ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 95

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 96جمعی ز کتاب سخنت می جویند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 96

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 97عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 97

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 98عرفی دل ما کیش دگرگون نکند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 98

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 99عرفی چه خروشی که فلان گمره شد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 99

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 100مردیم که آه ما دل شب نگزد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 100

2 اشعار

رباعیها

رباعی شمارهٔ 51–ای عشق که مدح تو همین عشق بس است

رباعی شمارهٔ 52–عرفی گله سر مکن که جای گله نیست

رباعی شمارهٔ 53–از وصل نهان ما که غماز نیافت

رباعی شمارهٔ 54–هر کس که سرش نه در گریبان فناست

رباعی شمارهٔ 55–عرفی منم آن که دوزخم تب‌شکن است

رباعی شمارهٔ 56–عرفی منم آن که کوششم بی اثر است

رباعی شمارهٔ 57–دستی دارم که در گریبان غم است

رباعی شمارهٔ 58–از گریهٔ گرم دیده آتشناک است

رباعی شمارهٔ 59–ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است

رباعی شمارهٔ 60–ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات

رباعی شمارهٔ 61–ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست

رباعی شمارهٔ 62–آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

رباعی شمارهٔ 63–حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است

رباعی شمارهٔ 64–دل دشمن شادی ست و در کار غم است

رباعی شمارهٔ 65–با معصیتم که کرده ای امن کنشت

رباعی شمارهٔ 66–ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست

رباعی شمارهٔ 67–عرفی دل ما بسی پریشان نظر است

رباعی شمارهٔ 68–صحرای هوس خار تمنا خیز است

رباعی شمارهٔ 69–دل در هوس وصل تسلی طلب است

رباعی شمارهٔ 70–مستوری دل طلب که مستی این جاست

رباعی شمارهٔ 71–آن شور که این مفرد و این وافی چیست

رباعی شمارهٔ 72–ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ

رباعی شمارهٔ 73–از عشق شراب نیستی جوید روح

رباعی شمارهٔ 74–فردا که معاملان هر فن طلبند

رباعی شمارهٔ 75–ایوب به صبر خویشتن می نازد

رباعی شمارهٔ 76–آن کس که عنان تافت ز ما گمره شد

رباعی شمارهٔ 77–عرفی که قدم در دهن تیشه نهد

رباعی شمارهٔ 78–عرفی که به هرزه گردیم خو می داد

رباعی شمارهٔ 79–در دیدهٔ هجر خواب پژمرده شود

رباعی شمارهٔ 80–عشق آمد و گوید که زبان بگشایند

رباعی شمارهٔ 81–شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود

رباعی شمارهٔ 82–رفتم به جنازهٔ یک تن که فسرد

رباعی شمارهٔ 83–جمعی به درت گریه و آه آوردند

رباعی شمارهٔ 84–در باغ دلم که روضه نعتش گوید

رباعی شمارهٔ 85–از خامشی ام جان به سخن می سوزد

رباعی شمارهٔ 86–عشق تو خرابات نشین می باشد

رباعی شمارهٔ 87–دردا که اجل رسید و درمان نرسید

رباعی شمارهٔ 88–از زهر ستیزه خوی او می شویند

رباعی شمارهٔ 89–وقت است که یاران به گلستان ریزند

رباعی شمارهٔ 90–در سردی یخ بند که لرزد خورشید

رباعی شمارهٔ 91–شاهی که فلک هم گهر او نشود

رباعی شمارهٔ 92–عرفی دل و طبع تو ستمگار مباد

رباعی شمارهٔ 93–آن کس که ز راه نفسم بسته کند

رباعی شمارهٔ 94–شاها نفسم باغ ثنا خواهد شد

رباعی شمارهٔ 95–ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود

رباعی شمارهٔ 96–جمعی ز کتاب سخنت می جویند

رباعی شمارهٔ 97–عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد

رباعی شمارهٔ 98–عرفی دل ما کیش دگرگون نکند

رباعی شمارهٔ 99–عرفی چه خروشی که فلان گمره شد

رباعی شمارهٔ 100–مردیم که آه ما دل شب نگزد

رباعیها

رباعی شمارهٔ 51–ای عشق که مدح تو همین عشق بس است

رباعی شمارهٔ 52–عرفی گله سر مکن که جای گله نیست

رباعی شمارهٔ 53–از وصل نهان ما که غماز نیافت

رباعی شمارهٔ 54–هر کس که سرش نه در گریبان فناست

رباعی شمارهٔ 55–عرفی منم آن که دوزخم تب‌شکن است

رباعی شمارهٔ 56–عرفی منم آن که کوششم بی اثر است

رباعی شمارهٔ 57–دستی دارم که در گریبان غم است

رباعی شمارهٔ 58–از گریهٔ گرم دیده آتشناک است

رباعی شمارهٔ 59–ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است

رباعی شمارهٔ 60–ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات

رباعی شمارهٔ 61–ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست

رباعی شمارهٔ 62–آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

رباعی شمارهٔ 63–حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است

رباعی شمارهٔ 64–دل دشمن شادی ست و در کار غم است

رباعی شمارهٔ 65–با معصیتم که کرده ای امن کنشت

رباعی شمارهٔ 66–ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست

رباعی شمارهٔ 67–عرفی دل ما بسی پریشان نظر است

رباعی شمارهٔ 68–صحرای هوس خار تمنا خیز است

رباعی شمارهٔ 69–دل در هوس وصل تسلی طلب است

رباعی شمارهٔ 70–مستوری دل طلب که مستی این جاست

رباعی شمارهٔ 71–آن شور که این مفرد و این وافی چیست

رباعی شمارهٔ 72–ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ

رباعی شمارهٔ 73–از عشق شراب نیستی جوید روح

رباعی شمارهٔ 74–فردا که معاملان هر فن طلبند

رباعی شمارهٔ 75–ایوب به صبر خویشتن می نازد

رباعی شمارهٔ 76–آن کس که عنان تافت ز ما گمره شد

رباعی شمارهٔ 77–عرفی که قدم در دهن تیشه نهد

رباعی شمارهٔ 78–عرفی که به هرزه گردیم خو می داد

رباعی شمارهٔ 51ای عشق که مدح تو همین عشق بس است

رباعی شمارهٔ 52عرفی گله سر مکن که جای گله نیست

رباعی شمارهٔ 53از وصل نهان ما که غماز نیافت

رباعی شمارهٔ 54هر کس که سرش نه در گریبان فناست

رباعی شمارهٔ 55عرفی منم آن که دوزخم تب‌شکن است

رباعی شمارهٔ 56عرفی منم آن که کوششم بی اثر است

رباعی شمارهٔ 57دستی دارم که در گریبان غم است

رباعی شمارهٔ 58از گریهٔ گرم دیده آتشناک است

رباعی شمارهٔ 59ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است

رباعی شمارهٔ 60ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات

رباعی شمارهٔ 61ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست

رباعی شمارهٔ 62آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

رباعی شمارهٔ 63حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است

رباعی شمارهٔ 64دل دشمن شادی ست و در کار غم است

رباعی شمارهٔ 65با معصیتم که کرده ای امن کنشت

رباعی شمارهٔ 66ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست

رباعی شمارهٔ 67عرفی دل ما بسی پریشان نظر است

رباعی شمارهٔ 68صحرای هوس خار تمنا خیز است

رباعی شمارهٔ 69دل در هوس وصل تسلی طلب است

رباعی شمارهٔ 70مستوری دل طلب که مستی این جاست

رباعی شمارهٔ 71آن شور که این مفرد و این وافی چیست

رباعی شمارهٔ 72ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ

رباعی شمارهٔ 73از عشق شراب نیستی جوید روح

رباعی شمارهٔ 74فردا که معاملان هر فن طلبند

رباعی شمارهٔ 75ایوب به صبر خویشتن می نازد

رباعی شمارهٔ 76آن کس که عنان تافت ز ما گمره شد

رباعی شمارهٔ 77عرفی که قدم در دهن تیشه نهد

رباعی شمارهٔ 78عرفی که به هرزه گردیم خو می داد

رباعی شمارهٔ 79در دیدهٔ هجر خواب پژمرده شود

رباعی شمارهٔ 80عشق آمد و گوید که زبان بگشایند

رباعی شمارهٔ 81شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود

رباعی شمارهٔ 82رفتم به جنازهٔ یک تن که فسرد

رباعی شمارهٔ 83جمعی به درت گریه و آه آوردند

رباعی شمارهٔ 84در باغ دلم که روضه نعتش گوید

رباعی شمارهٔ 85از خامشی ام جان به سخن می سوزد

رباعی شمارهٔ 86عشق تو خرابات نشین می باشد

رباعی شمارهٔ 87دردا که اجل رسید و درمان نرسید

رباعی شمارهٔ 88از زهر ستیزه خوی او می شویند

رباعی شمارهٔ 89وقت است که یاران به گلستان ریزند

رباعی شمارهٔ 90در سردی یخ بند که لرزد خورشید

رباعی شمارهٔ 91شاهی که فلک هم گهر او نشود

رباعی شمارهٔ 92عرفی دل و طبع تو ستمگار مباد

رباعی شمارهٔ 93آن کس که ز راه نفسم بسته کند

رباعی شمارهٔ 94شاها نفسم باغ ثنا خواهد شد

رباعی شمارهٔ 95ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود

رباعی شمارهٔ 96جمعی ز کتاب سخنت می جویند

رباعی شمارهٔ 97عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد

رباعی شمارهٔ 98عرفی دل ما کیش دگرگون نکند

رباعی شمارهٔ 99عرفی چه خروشی که فلان گمره شد

رباعی شمارهٔ 100مردیم که آه ما دل شب نگزد

رباعی شمارهٔ 51ای عشق که مدح تو همین عشق بس است

رباعی شمارهٔ 52عرفی گله سر مکن که جای گله نیست

رباعی شمارهٔ 53از وصل نهان ما که غماز نیافت

رباعی شمارهٔ 54هر کس که سرش نه در گریبان فناست

رباعی شمارهٔ 55عرفی منم آن که دوزخم تب‌شکن است

رباعی شمارهٔ 56عرفی منم آن که کوششم بی اثر است

رباعی شمارهٔ 57دستی دارم که در گریبان غم است

رباعی شمارهٔ 58از گریهٔ گرم دیده آتشناک است

رباعی شمارهٔ 59ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است

رباعی شمارهٔ 60ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات

رباعی شمارهٔ 61ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست

رباعی شمارهٔ 62آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

رباعی شمارهٔ 63حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است

رباعی شمارهٔ 64دل دشمن شادی ست و در کار غم است

رباعی شمارهٔ 65با معصیتم که کرده ای امن کنشت

رباعی شمارهٔ 66ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست

رباعی شمارهٔ 67عرفی دل ما بسی پریشان نظر است

رباعی شمارهٔ 68صحرای هوس خار تمنا خیز است

رباعی شمارهٔ 69دل در هوس وصل تسلی طلب است

رباعی شمارهٔ 70مستوری دل طلب که مستی این جاست

رباعی شمارهٔ 71آن شور که این مفرد و این وافی چیست

رباعی شمارهٔ 72ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ

رباعی شمارهٔ 73از عشق شراب نیستی جوید روح

رباعی شمارهٔ 74فردا که معاملان هر فن طلبند

رباعی شمارهٔ 75ایوب به صبر خویشتن می نازد

رباعی شمارهٔ 76آن کس که عنان تافت ز ما گمره شد

رباعی شمارهٔ 77عرفی که قدم در دهن تیشه نهد

رباعی شمارهٔ 78عرفی که به هرزه گردیم خو می داد

رباعی شمارهٔ 79در دیدهٔ هجر خواب پژمرده شود

رباعی شمارهٔ 80عشق آمد و گوید که زبان بگشایند