وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2482

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2483

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2484

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2485

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2486شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2486

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2487

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2488تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2488

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2489

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2490

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2491

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2492

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2493

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2494

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2495

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2496

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2497

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2498

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2499

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2500جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2500

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2501

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2502

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2503با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2503

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2504

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2505

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2508دامن آنها کز گران‌جانان دنیا می‌کشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2508

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2509

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2510

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2511عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2511

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2512هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2512

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2513می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2513

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2514پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2514

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2515

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2516هر که چین منع از ابروی دربان وا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2516

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2517زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2517

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2518

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2519رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2519

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2520چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2520

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2521

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2522هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2522

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2523

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2524

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2525آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2525

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2526تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2526

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2527نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2527

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2528مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2528

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2529صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2529

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2530دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2530

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2531زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2531

14 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2482–خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2483–گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2484–وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2485–از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2486–شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند

غزل شمارهٔ 2487–دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند

غزل شمارهٔ 2488–تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند

غزل شمارهٔ 2489–از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

غزل شمارهٔ 2490–تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

غزل شمارهٔ 2491–پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟

غزل شمارهٔ 2492–از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

غزل شمارهٔ 2493–در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

غزل شمارهٔ 2494–خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

غزل شمارهٔ 2495–لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند

غزل شمارهٔ 2496–اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

غزل شمارهٔ 2497–هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

غزل شمارهٔ 2498–در دل شب هر که جامی از می احمر زند

غزل شمارهٔ 2499–ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند

غزل شمارهٔ 2500–جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند

غزل شمارهٔ 2501–نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند

غزل شمارهٔ 2502–در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

غزل شمارهٔ 2503–با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

غزل شمارهٔ 2504–هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند

غزل شمارهٔ 2505–با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

غزل شمارهٔ 2506–چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

غزل شمارهٔ 2507–شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند

غزل شمارهٔ 2508–دامن آنها کز گران‌جانان دنیا می‌کشند

غزل شمارهٔ 2509–می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند

غزل شمارهٔ 2510–پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند

غزل شمارهٔ 2511–عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند

غزل شمارهٔ 2512–هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند

غزل شمارهٔ 2513–می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند

غزل شمارهٔ 2514–پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند

غزل شمارهٔ 2515–آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کند

غزل شمارهٔ 2516–هر که چین منع از ابروی دربان وا کند

غزل شمارهٔ 2517–زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کند

غزل شمارهٔ 2518–عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کند

غزل شمارهٔ 2519–رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند

غزل شمارهٔ 2520–چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کند

غزل شمارهٔ 2521–جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند

غزل شمارهٔ 2522–هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

غزل شمارهٔ 2523–باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند

غزل شمارهٔ 2524–خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کند

غزل شمارهٔ 2525–آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند

غزل شمارهٔ 2526–تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟

غزل شمارهٔ 2527–نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کند

غزل شمارهٔ 2528–مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند

غزل شمارهٔ 2529–صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند

غزل شمارهٔ 2530–دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند

غزل شمارهٔ 2531–زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2482–خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2483–گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2484–وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2485–از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2486–شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند

غزل شمارهٔ 2487–دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند

غزل شمارهٔ 2488–تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند

غزل شمارهٔ 2489–از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

غزل شمارهٔ 2490–تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

غزل شمارهٔ 2491–پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟

غزل شمارهٔ 2492–از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

غزل شمارهٔ 2493–در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

غزل شمارهٔ 2494–خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

غزل شمارهٔ 2495–لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند

غزل شمارهٔ 2496–اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

غزل شمارهٔ 2497–هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

غزل شمارهٔ 2498–در دل شب هر که جامی از می احمر زند

غزل شمارهٔ 2499–ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند

غزل شمارهٔ 2500–جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند

غزل شمارهٔ 2501–نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند

غزل شمارهٔ 2502–در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

غزل شمارهٔ 2503–با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

غزل شمارهٔ 2504–هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند

غزل شمارهٔ 2505–با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

غزل شمارهٔ 2506–چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

غزل شمارهٔ 2507–شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند

غزل شمارهٔ 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2486شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند

غزل شمارهٔ 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند

غزل شمارهٔ 2488تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند

غزل شمارهٔ 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

غزل شمارهٔ 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

غزل شمارهٔ 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟

غزل شمارهٔ 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

غزل شمارهٔ 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

غزل شمارهٔ 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

غزل شمارهٔ 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند

غزل شمارهٔ 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

غزل شمارهٔ 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

غزل شمارهٔ 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زند

غزل شمارهٔ 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند

غزل شمارهٔ 2500جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند

غزل شمارهٔ 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند

غزل شمارهٔ 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

غزل شمارهٔ 2503با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

غزل شمارهٔ 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند

غزل شمارهٔ 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

غزل شمارهٔ 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

غزل شمارهٔ 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند

غزل شمارهٔ 2508دامن آنها کز گران‌جانان دنیا می‌کشند

غزل شمارهٔ 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند

غزل شمارهٔ 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند

غزل شمارهٔ 2511عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند

غزل شمارهٔ 2512هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند

غزل شمارهٔ 2513می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند

غزل شمارهٔ 2514پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند

غزل شمارهٔ 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کند

غزل شمارهٔ 2516هر که چین منع از ابروی دربان وا کند

غزل شمارهٔ 2517زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کند

غزل شمارهٔ 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کند

غزل شمارهٔ 2519رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند

غزل شمارهٔ 2520چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کند

غزل شمارهٔ 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند

غزل شمارهٔ 2522هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

غزل شمارهٔ 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند

غزل شمارهٔ 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کند

غزل شمارهٔ 2525آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند

غزل شمارهٔ 2526تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟

غزل شمارهٔ 2527نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کند

غزل شمارهٔ 2528مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند

غزل شمارهٔ 2529صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند

غزل شمارهٔ 2530دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند

غزل شمارهٔ 2531زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند

غزل شمارهٔ 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند

غزل شمارهٔ 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند

غزل شمارهٔ 2486شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند

غزل شمارهٔ 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند

غزل شمارهٔ 2488تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند

غزل شمارهٔ 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

غزل شمارهٔ 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

غزل شمارهٔ 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟

غزل شمارهٔ 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

غزل شمارهٔ 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

غزل شمارهٔ 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

غزل شمارهٔ 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند

غزل شمارهٔ 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

غزل شمارهٔ 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

غزل شمارهٔ 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زند

غزل شمارهٔ 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند

غزل شمارهٔ 2500جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند

غزل شمارهٔ 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند

غزل شمارهٔ 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

غزل شمارهٔ 2503با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

غزل شمارهٔ 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند

غزل شمارهٔ 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

غزل شمارهٔ 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

غزل شمارهٔ 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند

غزل شمارهٔ 2508دامن آنها کز گران‌جانان دنیا می‌کشند

غزل شمارهٔ 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند

غزل شمارهٔ 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند

غزل شمارهٔ 2511عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند