وزنِ مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1–اِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بی‌مُنتها

غزل شمارهٔ 2–ای طایِرانِ قُدْسْ را عشقَت فُزوده بال‌ها

غزل شمارهٔ 3–اِی دل چه اندیشیده‌ای در عُذرِ آن تقصیرها؟

What excuses have you to offer, my heart, for so many shortcomings? Such constancy on the part of the Beloved, such unfaithfulness on your own!

غزل شمارهٔ 4–اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما

غزل شمارهٔ 5–آن شکل بین وان شیوه بین وان قد و خد و دست و پا

غزل شمارهٔ 6–بگریز ای میر اجل از ننگ ما از ننگ ما

غزل شمارهٔ 7–بنشسته‌ام من بر درت تا بوک برجوشد وفا

غزل شمارهٔ 8–جز وی چه باشد کز اجل اندر رباید کل ما

غزل شمارهٔ 9–من از کجا پند از کجا، باده بگردان ساقیا

غزل شمارهٔ 10–مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا

غزل شمارهٔ 11–ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا

غزل شمارهٔ 12–ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما

غزل شمارهٔ 13–ای باد بی‌آرام ما با گل بگو پیغام ما

غزل شمارهٔ 14–ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما

O lovers, lovers, this day you and we are fallen into a whirlpool: who knows how to swim?

غزل شمارهٔ 15–ای نوش کرده نیش را بی‌خویش کن باخویش را

غزل شمارهٔ 16–ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا

غزل شمارهٔ 17–آمد ندا از آسمان جان را که بازآ الصلا

غزل شمارهٔ 18–ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما

غزل شمارهٔ 19–امروز دیدم یار را آن رونق هر کار را

Today I beheld the beloved, that ornament of every affair; he went off departing to heaven like the spirit of Mus.t.af¯a.

غزل شمارهٔ 20–چندانکه خواهی جنگ کن یا گرم کن تهدید را

غزل شمارهٔ 21–جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را

غزل شمارهٔ 22–چندان بنالم ناله‌ها چندان برآرم رنگ‌ها

غزل شمارهٔ 23–چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها

غزل شمارهٔ 24–چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را‌؟

غزل شمارهٔ 25–من دی نگفتم مر تو را کای بی‌نظیر خوش لقا

غزل شمارهٔ 26–هر لحظه وحی آسمان آید به سر جان‌ها

Every instant a revelation from heaven comes to men’s innermost souls: “How long like dregs do you remain upon earth? Come up!”

غزل شمارهٔ 27–آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفته‌ست پا

غزل شمارهٔ 28–ای شاه جسم و جان ما خندان‌کن دندان ما

غزل شمارهٔ 29–ای از ورای پرده‌ها تاب تو تابستان ما

غزل شمارهٔ 30–ای فصل باباران ما برریز بر یاران ما

غزل شمارهٔ 31–بادا مبارک در جهان سور و عروسی‌های ما

غزل شمارهٔ 32–دیدم سحر آن شاه را بر شاهراه هل اتی

غزل شمارهٔ 33–مِی دِه گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا

غزل شمارهٔ 34–ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا

O lovers, lovers, the time of union and encounter has come. The proclamation from heaven has come: “Moon-faced beauties, welcome hither!”

غزل شمارهٔ 35–ای یار ما، دل‌دار ما، ای عالم اسرار ما

غزل شمارهٔ 261–هان ای طبیب عاشقان سودایی‌یی دیدی چو ما‌؟

غزل شمارهٔ 262–فیما تری فیما تری یا من یری و لا یری

غزل شمارهٔ 321–آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شده‌ست

Since midnight sickness has manifested itself in that Master; till daybreak he has been beating his head uncontrollably against our wall.

غزل شمارهٔ 519–ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج

غزل شمارهٔ 523–ای بی‌وفا جانی که او بر ذوالوفا عاشق نشد

غزل شمارهٔ 524–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

The hour is late, the hour is late, the sun has gone down into the well, the sun of the soul of lovers has entered the seclusion of God.

غزل شمارهٔ 525–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526–ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

Fair ones, fair ones, a fair one has gone mad; his bowl has fallen from our roof, he has gone to the madhouse.

غزل شمارهٔ 527–گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند

غزل شمارهٔ 528–آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

Who is that, who is that who makes the breast sorrowful, then when you make complaint before Him, He turns your bitter sweet?

غزل شمارهٔ 529–خامی سوی پالیز جان آمد که تا خربز خورد

غزل شمارهٔ 530–امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان می‌رسد

غزل شمارهٔ 531–صوفی چرا هُشیار شد؟ ساقی چرا بیکار شد؟

غزل شمارهٔ 532–مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

Advice from anyone is never of profit to lovers; love is not the kind of torrent that anyone can dam up.

غزل شمارهٔ 533–رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند