وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1249تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1249

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1250نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1250

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1251چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1252سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1252

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1253ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1253

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1254ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1255ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1256بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1256

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1257نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1257

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1258چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1258

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1490ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1490

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1499مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1499

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1504از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1504

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1505غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1505

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1506همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1507شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1508درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1508

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1509بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1509

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1510زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1510

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1511مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1511

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1512شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1512

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1513وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1513

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1514ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1514

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1515مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1515

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1627سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1627

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1644دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1644

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1645دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1645

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1646مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1646

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1647دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1647

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1648بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1648

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1690دل و جان مرا زاندازه و بگذشت آرزوی تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1690

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1691ز دلها لشکری دارد سخن با تاجداران گو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1691

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1693همی گویم که وقتی، ز آن مشتاقان مجنون شو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1693

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1694بیا، ای باغ جان، تا بنگرم سرو روان تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1694

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1698دلی دارم چو دامان گل از غم چاک گردیده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1698

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1699چه شکل است این که می آید سمند ناز بر کرده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1699

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1700من ار چه هر شب از شبهای هجرش می کنم ناله

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1700

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1701تو دور افتاده از ما و نگنجد شوق در نامه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1701

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1768به گردت باد سردی هر دم از عشاق دیوانه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1768

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1888سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1888

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1890مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1890

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1891دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1892عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1892

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1893گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1893

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1901هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1901

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1904تو نیز ای بی وفا، تا کی ستم بر جان من خواهی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1904

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1905ز من برگشته ای، جانا، ندانم با که می سازی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1905

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1963

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1968

7 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1249–تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم

غزل شمارهٔ 1250–نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

غزل شمارهٔ 1251–چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

غزل شمارهٔ 1252–سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

غزل شمارهٔ 1253–ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

غزل شمارهٔ 1254–ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

غزل شمارهٔ 1255–ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

غزل شمارهٔ 1256–بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

غزل شمارهٔ 1257–نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

غزل شمارهٔ 1258–چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

غزل شمارهٔ 1490–ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

غزل شمارهٔ 1499–مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم

غزل شمارهٔ 1504–از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

غزل شمارهٔ 1505–غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

غزل شمارهٔ 1506–همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

غزل شمارهٔ 1507–شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

غزل شمارهٔ 1508–درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

غزل شمارهٔ 1509–بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

غزل شمارهٔ 1510–زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

غزل شمارهٔ 1511–مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

غزل شمارهٔ 1512–شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

غزل شمارهٔ 1513–وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

غزل شمارهٔ 1514–ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

غزل شمارهٔ 1515–مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

غزل شمارهٔ 1627–سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

غزل شمارهٔ 1644–دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

غزل شمارهٔ 1645–دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو

غزل شمارهٔ 1646–مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

غزل شمارهٔ 1647–دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

غزل شمارهٔ 1648–بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو

غزل شمارهٔ 1690–دل و جان مرا زاندازه و بگذشت آرزوی تو

غزل شمارهٔ 1691–ز دلها لشکری دارد سخن با تاجداران گو

غزل شمارهٔ 1693–همی گویم که وقتی، ز آن مشتاقان مجنون شو

غزل شمارهٔ 1694–بیا، ای باغ جان، تا بنگرم سرو روان تو

غزل شمارهٔ 1698–دلی دارم چو دامان گل از غم چاک گردیده

غزل شمارهٔ 1699–چه شکل است این که می آید سمند ناز بر کرده

غزل شمارهٔ 1700–من ار چه هر شب از شبهای هجرش می کنم ناله

غزل شمارهٔ 1701–تو دور افتاده از ما و نگنجد شوق در نامه

غزل شمارهٔ 1768–به گردت باد سردی هر دم از عشاق دیوانه

غزل شمارهٔ 1888–سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

غزل شمارهٔ 1890–مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

غزل شمارهٔ 1891–دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

غزل شمارهٔ 1892–عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

غزل شمارهٔ 1893–گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

غزل شمارهٔ 1901–هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی

غزل شمارهٔ 1904–تو نیز ای بی وفا، تا کی ستم بر جان من خواهی؟

غزل شمارهٔ 1905–ز من برگشته ای، جانا، ندانم با که می سازی؟

غزل شمارهٔ 1963–مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1966–بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1968–من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1249–تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم

غزل شمارهٔ 1250–نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

غزل شمارهٔ 1251–چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

غزل شمارهٔ 1252–سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

غزل شمارهٔ 1253–ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

غزل شمارهٔ 1254–ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

غزل شمارهٔ 1255–ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

غزل شمارهٔ 1256–بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

غزل شمارهٔ 1257–نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

غزل شمارهٔ 1258–چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

غزل شمارهٔ 1490–ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

غزل شمارهٔ 1499–مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم

غزل شمارهٔ 1504–از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

غزل شمارهٔ 1505–غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

غزل شمارهٔ 1506–همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

غزل شمارهٔ 1507–شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

غزل شمارهٔ 1508–درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

غزل شمارهٔ 1509–بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

غزل شمارهٔ 1510–زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

غزل شمارهٔ 1511–مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

غزل شمارهٔ 1512–شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

غزل شمارهٔ 1513–وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

غزل شمارهٔ 1514–ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

غزل شمارهٔ 1515–مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

غزل شمارهٔ 1627–سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

غزل شمارهٔ 1644–دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

غزل شمارهٔ 1249تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم

غزل شمارهٔ 1250نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

غزل شمارهٔ 1251چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

غزل شمارهٔ 1252سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

غزل شمارهٔ 1253ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

غزل شمارهٔ 1254ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

غزل شمارهٔ 1255ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

غزل شمارهٔ 1256بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

غزل شمارهٔ 1257نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

غزل شمارهٔ 1258چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

غزل شمارهٔ 1490ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

غزل شمارهٔ 1499مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم

غزل شمارهٔ 1504از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

غزل شمارهٔ 1505غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

غزل شمارهٔ 1506همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

غزل شمارهٔ 1507شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

غزل شمارهٔ 1508درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

غزل شمارهٔ 1509بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

غزل شمارهٔ 1510زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

غزل شمارهٔ 1511مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

غزل شمارهٔ 1512شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

غزل شمارهٔ 1513وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

غزل شمارهٔ 1514ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

غزل شمارهٔ 1515مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

غزل شمارهٔ 1627سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

غزل شمارهٔ 1644دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

غزل شمارهٔ 1645دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو

غزل شمارهٔ 1646مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

غزل شمارهٔ 1647دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

غزل شمارهٔ 1648بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو

غزل شمارهٔ 1690دل و جان مرا زاندازه و بگذشت آرزوی تو

غزل شمارهٔ 1691ز دلها لشکری دارد سخن با تاجداران گو

غزل شمارهٔ 1693همی گویم که وقتی، ز آن مشتاقان مجنون شو

غزل شمارهٔ 1694بیا، ای باغ جان، تا بنگرم سرو روان تو

غزل شمارهٔ 1698دلی دارم چو دامان گل از غم چاک گردیده

غزل شمارهٔ 1699چه شکل است این که می آید سمند ناز بر کرده

غزل شمارهٔ 1700من ار چه هر شب از شبهای هجرش می کنم ناله

غزل شمارهٔ 1701تو دور افتاده از ما و نگنجد شوق در نامه

غزل شمارهٔ 1768به گردت باد سردی هر دم از عشاق دیوانه

غزل شمارهٔ 1888سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

غزل شمارهٔ 1890مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

غزل شمارهٔ 1891دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

غزل شمارهٔ 1892عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

غزل شمارهٔ 1893گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

غزل شمارهٔ 1901هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی

غزل شمارهٔ 1904تو نیز ای بی وفا، تا کی ستم بر جان من خواهی؟

غزل شمارهٔ 1905ز من برگشته ای، جانا، ندانم با که می سازی؟

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1249تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم

غزل شمارهٔ 1250نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

غزل شمارهٔ 1251چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

غزل شمارهٔ 1252سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

غزل شمارهٔ 1253ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

غزل شمارهٔ 1254ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

غزل شمارهٔ 1255ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

غزل شمارهٔ 1256بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

غزل شمارهٔ 1257نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

غزل شمارهٔ 1258چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

غزل شمارهٔ 1490ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

غزل شمارهٔ 1499مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم

غزل شمارهٔ 1504از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

غزل شمارهٔ 1505غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

غزل شمارهٔ 1506همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

غزل شمارهٔ 1507شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

غزل شمارهٔ 1508درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

غزل شمارهٔ 1509بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

غزل شمارهٔ 1510زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

غزل شمارهٔ 1511مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

غزل شمارهٔ 1512شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

غزل شمارهٔ 1513وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

غزل شمارهٔ 1514ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

غزل شمارهٔ 1515مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

غزل شمارهٔ 1627سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

غزل شمارهٔ 1644دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

غزل شمارهٔ 1645دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو

غزل شمارهٔ 1646مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

غزل شمارهٔ 1647دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

غزل شمارهٔ 1648بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو