وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 451میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

12 اشعار

غزل شمارهٔ 452به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

7 اشعار

غزل شمارهٔ 453چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 454مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

5 اشعار

غزل شمارهٔ 455چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 456زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

8 اشعار

غزل شمارهٔ 457بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

9 اشعار

غزل شمارهٔ 458چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

8 اشعار

غزل شمارهٔ 459دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

7 اشعار

غزل شمارهٔ 460زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

9 اشعار

غزل شمارهٔ 461همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

9 اشعار

غزل شمارهٔ 462هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

8 اشعار

غزل شمارهٔ 463دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

8 اشعار

غزل شمارهٔ 464مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

9 اشعار

غزل شمارهٔ 465رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

8 اشعار

غزل شمارهٔ 466چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

7 اشعار

غزل شمارهٔ 467چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

10 اشعار

غزل شمارهٔ 468دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 469بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1015

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1016

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1017

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1018

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1019

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1021

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1043دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1043

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1046تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1046

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1056

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1196به سنگی چون سگان از دور خرسندم ز دربانش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1196

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1197خضر در کوی او ره گم کند زان شکل موزونش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1197

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1198دل من دست بازی می کند هر لحظه با مویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1198

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1201نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1201

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1202گرم روزی به دست افتد کمند زلف دلبندش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1202

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1205غم دل زان خورم کانجاست آن بالای چون سیمش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1205

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1233مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1233

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1234همی خواهم ترا بینم، نظر سویی که من دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1234

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1235من این آه جگر سوز از دل پیمان شکن دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1235

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1236برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1237به یاد دیدن روی تو گلزار آرزو دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1237

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1238من آن خاکم که در راه وفا رو بر زمین دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1238

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1239نترسم از بلا چون دیده بر رخساره ای دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1240شبی، آسایشم نبود، عجب بیداریی دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1240

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1241به چشم تر دمی کاندر دل بریانش می‌دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1241

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1242من و شبها و یاد آن سرکویی که من دانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1243تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1243

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1244چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1244

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1245همیشه در فراقت با دل افگار می گریم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1245

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1246خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1246

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1247بگویم حال خویشت، لیک از آزار می‌ترسم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1247

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1248همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1248

9 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 451–میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

غزل شمارهٔ 452–به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 453–چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند

غزل شمارهٔ 454–مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند

غزل شمارهٔ 455–چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

غزل شمارهٔ 456–زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند

غزل شمارهٔ 457–بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

غزل شمارهٔ 458–چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد

غزل شمارهٔ 459–دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

غزل شمارهٔ 460–زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 461–همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد

غزل شمارهٔ 462–هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

غزل شمارهٔ 463–دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟

غزل شمارهٔ 464–مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید

غزل شمارهٔ 465–رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 466–چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

غزل شمارهٔ 467–چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود

غزل شمارهٔ 468–دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد

غزل شمارهٔ 469–بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

غزل شمارهٔ 1015–به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016–بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017–هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018–هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019–چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1021–هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1043–دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 1046–تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 1056–هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1196–به سنگی چون سگان از دور خرسندم ز دربانش

غزل شمارهٔ 1197–خضر در کوی او ره گم کند زان شکل موزونش

غزل شمارهٔ 1198–دل من دست بازی می کند هر لحظه با مویش

غزل شمارهٔ 1201–نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش

غزل شمارهٔ 1202–گرم روزی به دست افتد کمند زلف دلبندش

غزل شمارهٔ 1205–غم دل زان خورم کانجاست آن بالای چون سیمش

غزل شمارهٔ 1233–مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم

غزل شمارهٔ 1234–همی خواهم ترا بینم، نظر سویی که من دارم

غزل شمارهٔ 1235–من این آه جگر سوز از دل پیمان شکن دارم

غزل شمارهٔ 1236–برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم

غزل شمارهٔ 1237–به یاد دیدن روی تو گلزار آرزو دارم

غزل شمارهٔ 1238–من آن خاکم که در راه وفا رو بر زمین دارم

غزل شمارهٔ 1239–نترسم از بلا چون دیده بر رخساره ای دارم

غزل شمارهٔ 1240–شبی، آسایشم نبود، عجب بیداریی دارم

غزل شمارهٔ 1241–به چشم تر دمی کاندر دل بریانش می‌دارم

غزل شمارهٔ 1242–من و شبها و یاد آن سرکویی که من دانم

غزل شمارهٔ 1243–تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم

غزل شمارهٔ 1244–چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم

غزل شمارهٔ 1245–همیشه در فراقت با دل افگار می گریم

غزل شمارهٔ 1246–خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم

غزل شمارهٔ 1247–بگویم حال خویشت، لیک از آزار می‌ترسم

غزل شمارهٔ 1248–همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندم

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 451–میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

غزل شمارهٔ 452–به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 453–چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند

غزل شمارهٔ 454–مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند

غزل شمارهٔ 455–چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

غزل شمارهٔ 456–زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند

غزل شمارهٔ 457–بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

غزل شمارهٔ 458–چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد

غزل شمارهٔ 459–دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

غزل شمارهٔ 460–زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 461–همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد

غزل شمارهٔ 462–هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

غزل شمارهٔ 463–دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟

غزل شمارهٔ 464–مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید

غزل شمارهٔ 465–رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 466–چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

غزل شمارهٔ 467–چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود

غزل شمارهٔ 468–دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد

غزل شمارهٔ 469–بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

غزل شمارهٔ 1015–به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016–بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017–هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018–هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019–چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1021–هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1043–دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 451میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

غزل شمارهٔ 452به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 453چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند

غزل شمارهٔ 454مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند

غزل شمارهٔ 455چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

غزل شمارهٔ 456زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند

غزل شمارهٔ 457بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

غزل شمارهٔ 458چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد

غزل شمارهٔ 459دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

غزل شمارهٔ 460زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 461همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد

غزل شمارهٔ 462هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

غزل شمارهٔ 463دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟

غزل شمارهٔ 464مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید

غزل شمارهٔ 465رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 466چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

غزل شمارهٔ 467چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود

غزل شمارهٔ 468دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد

غزل شمارهٔ 469بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1043دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 1046تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1196به سنگی چون سگان از دور خرسندم ز دربانش

غزل شمارهٔ 1197خضر در کوی او ره گم کند زان شکل موزونش

غزل شمارهٔ 1198دل من دست بازی می کند هر لحظه با مویش

غزل شمارهٔ 1201نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش

غزل شمارهٔ 1202گرم روزی به دست افتد کمند زلف دلبندش

غزل شمارهٔ 1205غم دل زان خورم کانجاست آن بالای چون سیمش

غزل شمارهٔ 1233مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم

غزل شمارهٔ 1234همی خواهم ترا بینم، نظر سویی که من دارم

غزل شمارهٔ 1235من این آه جگر سوز از دل پیمان شکن دارم

غزل شمارهٔ 1236برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم

غزل شمارهٔ 1237به یاد دیدن روی تو گلزار آرزو دارم

غزل شمارهٔ 1238من آن خاکم که در راه وفا رو بر زمین دارم

غزل شمارهٔ 1239نترسم از بلا چون دیده بر رخساره ای دارم

غزل شمارهٔ 1240شبی، آسایشم نبود، عجب بیداریی دارم

غزل شمارهٔ 1241به چشم تر دمی کاندر دل بریانش می‌دارم

غزل شمارهٔ 1242من و شبها و یاد آن سرکویی که من دانم

غزل شمارهٔ 1243تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم

غزل شمارهٔ 1244چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم

غزل شمارهٔ 1245همیشه در فراقت با دل افگار می گریم

غزل شمارهٔ 1246خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم

غزل شمارهٔ 1247بگویم حال خویشت، لیک از آزار می‌ترسم

غزل شمارهٔ 1248همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندم

غزل شمارهٔ 451میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد

غزل شمارهٔ 452به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 453چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند

غزل شمارهٔ 454مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند

غزل شمارهٔ 455چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

غزل شمارهٔ 456زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند

غزل شمارهٔ 457بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

غزل شمارهٔ 458چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد

غزل شمارهٔ 459دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

غزل شمارهٔ 460زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 461همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد

غزل شمارهٔ 462هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد

غزل شمارهٔ 463دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟

غزل شمارهٔ 464مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید

غزل شمارهٔ 465رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 466چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد

غزل شمارهٔ 467چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود

غزل شمارهٔ 468دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد

غزل شمارهٔ 469بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1043دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 1046تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1196به سنگی چون سگان از دور خرسندم ز دربانش

غزل شمارهٔ 1197خضر در کوی او ره گم کند زان شکل موزونش