Ghazaliyat

غزل شمارهٔ 2751–از قصه حال ما نپرسی

غزل شمارهٔ 2752–ای دلبر بی‌دلان صوفی

غزل شمارهٔ 2753–ای آنک تو شاه مطربانی

غزل شمارهٔ 2754–روزی که مرا ز من ستانی

غزل شمارهٔ 2755–چون عشق کند شکرفشانی

غزل شمارهٔ 2756–ای وصل تو اصل شادمانی

Union with you is the source of happiness, for those are but forms and this is reality.

غزل شمارهٔ 2757–کژزخمه مباش تا توانی

غزل شمارهٔ 2758–مست می عشق را حیا نی

غزل شمارهٔ 2759–گویم سخن لب تو یا نی

غزل شمارهٔ 2760–با دل گفتم چرا چنینی

I said to my heart, “Why are you thus? How long will you consort with love?”

غزل شمارهٔ 2761–در خون دلم رسید فتوی

غزل شمارهٔ 2762–در عشق هر آنک شد فدایی

غزل شمارهٔ 2763–عشق است دلاور و فدایی

غزل شمارهٔ 2764–ماها چو به چرخ دل برآیی

غزل شمارهٔ 2765–آن شمع چو شد طرب فزایی

غزل شمارهٔ 2766–ای بی‌تو محال جان فزایی

غزل شمارهٔ 2767–گر یار لطیف و باوفایی

غزل شمارهٔ 2768–ساقی انصاف خوش لقایی

غزل شمارهٔ 2769–برخیز و بزن یکی نوایی

غزل شمارهٔ 2770–رخ‌ها بنگر تو زعفرانی

غزل شمارهٔ 2771–ای قلب و درست را روایی

غزل شمارهٔ 2772–ای آنک تو خواب ما ببستی

غزل شمارهٔ 2773–با یار بساز تا توانی

غزل شمارهٔ 2774–در فنای محض افشانند مردان آستی

غزل شمارهٔ 2775–مرغ دل پران مبا جز در هوای بیخودی

Bird of heart, fly not save in the air of selflessness; candle of soul, shine not save in the palace of selflessness.

غزل شمارهٔ 2776–ای رها کرده تو باغی از پی انجیرکی

You who let a garden go for the sake of a small fig, let slip the houri for the sake of an unworthy crone.

غزل شمارهٔ 2777–شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی

غزل شمارهٔ 2778–ای خدایی که مفرح بخش رنجوران توی

غزل شمارهٔ 2779–بانگ می‌زن ای منادی بر سر هر دسته‌ای

Proclaim, O crier, at the head of every market, “Have you seen, Moslems, a runaway slave?

غزل شمارهٔ 2780–در شرابم چیز دیگر ریختی درریختی

غزل شمارهٔ 2781–ساقیا بر خاک ما چون جرعه‌ها می‌ریختی

غزل شمارهٔ 2782–گر شراب عشق کار جان حیوانیستی

غزل شمارهٔ 2783–ای نرفته از دل من اندرآ شاد آمدی

غزل شمارهٔ 2784–در جهان گر بازجویی نیست بی‌سودا سری

غزل شمارهٔ 2785–گر من از اسرار عشقش نیک دانا بودمی

غزل شمارهٔ 2786–آتشینا آب حیوان از کجا آورده‌ای

غزل شمارهٔ 2787–ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ای

غزل شمارهٔ 2788–آه از آن رخسار برق انداز خوش عیاره‌ای

“Ah, from those lightning-casting, sweet, mischievous cheeks! A thunderbolt from its lightning has fallen on the soul of every helpless one!”

غزل شمارهٔ 2789–پیش شمع نور جان دل هست چون پروانه‌ای

غزل شمارهٔ 2790–بار دیگر ملتی برساختی برساختی

غزل شمارهٔ 2791–هر دلی را گر سوی گلزار جانان خاستی

غزل شمارهٔ 2792–سر نهاده بر قدم‌های بت چین نیستی

غزل شمارهٔ 2793–این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتی

غزل شمارهٔ 2794–ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی

غزل شمارهٔ 2795–ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی

Soul of a hundred rose gardens, you have vanished from jasmine; soul of the soul of my soul, why have you vanished from me?

غزل شمارهٔ 2796–ای که جان‌ها خاک پایت صورت اندیش آمدی

غزل شمارهٔ 2797–تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری

غزل شمارهٔ 2798–در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری

غزل شمارهٔ 2799–بی‌گهان شد هر رفتن سوی روزن ننگری

غزل شمارهٔ 2800–در میان جان نشین کامروز جان دیگری