Ghazaliyat

غزل شمارهٔ 2601–ای بر سر هر سنگی از لعل لبت نوری

غزل شمارهٔ 2602–ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی

غزل شمارهٔ 2603–ای بر سر و پا گشته داری سر حیرانی

غزل شمارهٔ 2604–آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانی

غزل شمارهٔ 2605–ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانی

Garden, do you know in whose wind you are dancing? You are pregnant with fruit, intoxicated with the rose bower.

غزل شمارهٔ 2606–مانده شدم از گفتن تا تو بر ما مانی

غزل شمارهٔ 2607–آن ماه همی‌تابد بر چرخ و زمین یا نی

غزل شمارهٔ 2608–افند کلیمیرا از زحمت ما چونی

غزل شمارهٔ 2609–در عشق کجا باشد مانند تو عشقینی

غزل شمارهٔ 2610–چون بسته کنی راهی آخر بشنو آهی

غزل شمارهٔ 2611–جانا تو بگو رمزی از آتش همراهی

غزل شمارهٔ 2612–در کوی کی می‌گردی ای خواجه چه می‌خواهی

غزل شمارهٔ 2613–ای شادی آن روزی کز راه تو بازآیی

How happy the day when you return from the road and shine in the window of the soul like the moon from above!

غزل شمارهٔ 2614–ما می‌نرویم ای جان زین خانه دگر جایی

غزل شمارهٔ 2615–هم پهلوی خم سر نه، ‌ای خواجهٔ هرجایی

غزل شمارهٔ 2616–من نیت آن کردم تا باشم سودایی

غزل شمارهٔ 2617–عیسی چو توی جانا ای دولت ترسایی

غزل شمارهٔ 2618–جانا نظری فرما چون جان نظرهایی

غزل شمارهٔ 2619–گل گفت مرا نرمی از خار چه می‌جویی

غزل شمارهٔ 2620–ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی

غزل شمارهٔ 2621–از هر چه ترنجیدی با دل تو بگو حالی

غزل شمارهٔ 2622–ای خواجه، تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟

غزل شمارهٔ 2623–ما گوش شماییم شما تن زده تا کی

غزل شمارهٔ 2624–برخیز که جان است و جهان است و جوانی

غزل شمارهٔ 2625–گر علم خرابات تو را همنفسستی

If the knowledge of the tavern were your intimate companion, this [formal] knowledge and science would be mere wind and caprice in your eyes;

غزل شمارهٔ 2626–ای دل تو در این غارت و تاراج چه دیدی

غزل شمارهٔ 2627–عاشق شو و عاشق شو بگذار زحیری

Become a lover, become a lover and bid groaning be gone; you are after all a king’s son, how long will you be a prisoner?

غزل شمارهٔ 2628–هر روز بگه ای شه دلدار درآیی

غزل شمارهٔ 2629–ای ماه اگر باز بر این شکل بتابی

غزل شمارهٔ 2630–یا ساقی شرف بشراباتک زندی

غزل شمارهٔ 2631–تو دوش رهیدی و شب دوش رهیدی

غزل شمارهٔ 2632–ای جان گذرکرده از این گنبد ناری

غزل شمارهٔ 2633–در خانه خود یافتم از شاه نشانی

I found in my house a token of the king, a ring of ruby and a belt particular of the mine.

غزل شمارهٔ 2634–امروز در این شهر نفیر است و فغانی

غزل شمارهٔ 2635–امروز سماع است و مدام است و سقایی

غزل شمارهٔ 2636–ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی

غزل شمارهٔ 2637–امروز سماع است و شراب است و صراحی

غزل شمارهٔ 2638–ای آنک به دل‌ها ز حسد خار خلیدی

غزل شمارهٔ 2639–برخیز که صبح است و صبوح است و سکاری

غزل شمارهٔ 2640–مگریز ز آتش که چنین خام بمانی

غزل شمارهٔ 2641–گیرم که نبینی رخ آن دختر چینی

I grant that you do not see the face of that Chinese girl; do you not see the moving of this veil proceeds from her moving?

غزل شمارهٔ 2642–زان جای بیا خواجه بدین جای نه جایی

غزل شمارهٔ 2643–ای شاه تو ترکی عجمی وار چرایی

غزل شمارهٔ 2644–یک روز مرا بر لب خود میر نکردی

غزل شمارهٔ 2645–بخوردم از کف دلبر شرابی

غزل شمارهٔ 2646–چه باشد گر چو عقل و جان نخسبی

غزل شمارهٔ 2647–دلا چون واقف اسرار گشتی

Heart, since you have become understanding of the mysteries, you have become useless for all other employments.

غزل شمارهٔ 2648–دریغا کز میان ای یار رفتی

غزل شمارهٔ 2649–منم فانی و غرقه در ثبوتی

غزل شمارهٔ 2650–تو آن ماهی که در گردون نگنجی