غزل شمارهٔ 2633

Poet: Rumi

Metre: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Rhyme: انی

Poems with the same metre and rhyme: 12

Poetic form: Ghazal

English translation: Arberry
Reciter: عندلیب
Toggle stanza 1
در خانه خود یافتم از شاه نشانی
1
در خانه خود یافتم از شاه نشانی
انگشتری لعل و کمر خاصه کانی

I found in my house a token of the king, a ring of ruby and a belt particular of the mine.

2
دوش آمده بوده‌ست و مرا خواب ببرده
آن شاه دلارامم و آن محرم جانی

Last night I was asleep and he came, that heart-comforting king and spiritual confidant.

3
بشکسته دو صد کاسه و کوزه شه من دوش
از عربده مستانه بدان شیوه که دانی

Last night my king broke two hundred cups and pots in rowdy, drunken fashion in the manner you know about.

4
گویی که گزیده‌ست ز مستی رخ من بر
کز شاه رخ من بر کاری است نهانی

You might say that out of drunkenness he chose my rook, for my rook is engaged on a secret business of the king.

5
امروز در این خانه همی‌بوی نگار است
زین بوی به هر گوشه نگاری است عیانی

Today the scent of the beautiful one is in this house, from this scent in every corner a beauty is visible.

6
خون در تن من باده صرف است از این بوی
هر موی ز من هندوی مست است شبانی

The blood in my body is pure wine from that scent; every hair of me is a drunken pitch-black Hindu.

7
گوشی بنه و نعره مستانه شنو تو
از قامت چون چنگ من الحان اغانی

Give ear and listen to the drunken shout, these melodies of song from my lutelike stature.

8
هم آتش و هم باده و خرگاه چو نقد است
پیران طریقت بپذیرند جوانی

Fire, wine and tent are as cash; the elders of the path receive their youth.

9
در آینه شمس حق و دین شه تبریز
هم صورت کل شهره و هم بحر معانی

In the mirror of Shams-i H. aqq va D¯ın, King of Tabriz; both the form of the whole is published and the sea of realities.

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

برداشتن دل ز جهان کرد گرانی

کز پیری‌ام آخر به خم افتاد جوانی

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2762

ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

هر شب شب قدر است اگر قدر بدانی

JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 465

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 475

ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی

هر چند که بالغ شدی آخر نه تو آنی

SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 219

بربود دلم در چمنی سرو روانی

زرین کمری، سیمبری، موی میانی

SaadiMawaʿizGhazaliyatغزل شمارهٔ 63 - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است

تابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی

وز صورت ما بین ز رخ دوست نشانی

SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 197 - در رثاء

ای کس به سزا وصف تو ناکرده بیانی

حیران شده از ذات لطیف تو جهانی

SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 194 - در مدح ابوبکربن محمد

حیف است درین فصل دماغی نرسانی

چشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6957

ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی

وی هر سخنی از لب جان‌بخش تو جانی

AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 801

ای گشته نهان از همه از بس که عیانی

دیده ز تو بینا و تو از دیده نهانی

AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 816

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor