Ghazaliyat

Urfi

غزل شمارهٔ 301بسی در کوفتم تا یک خبر از می فروش آمد

غزل شمارهٔ 302دل مراد به گرد حصول می گردد

غزل شمارهٔ 303دل بشد فرزانه و عقل از فسون دلگیر شد

غزل شمارهٔ 304اگر ز کاوش مژگان او دلم خون شد

غزل شمارهٔ 305ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

غزل شمارهٔ 306باز شاهین امیدم اوج پروازی کند

غزل شمارهٔ 307چو مرغ سدره که در آشیان بیاساید

غزل شمارهٔ 308آواره دلی کو روش خیر نداند

غزل شمارهٔ 309به حکم عشق چو بر اهل صدق ره گیرند

غزل شمارهٔ 310عیدی چنین، که زاهد، اندوه دین ندارد

غزل شمارهٔ 311آنجا که بخت بد به تقاضا غلو کند

غزل شمارهٔ 312آن طره چون علم به سر دوش می زند

غزل شمارهٔ 313در ره سودای او، فرزانه در خون می رود

غزل شمارهٔ 314به جهان چه کار سازم، که به ساختن نیرزد

غزل شمارهٔ 315کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند

غزل شمارهٔ 316لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد

غزل شمارهٔ 317مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

غزل شمارهٔ 318غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

غزل شمارهٔ 319دگر دلم ز می تازه مست می گردد

غزل شمارهٔ 320یاران به روز حادثه برق جهان شوند

غزل شمارهٔ 321هرکس به روز نیک مرا غمگسار شد

غزل شمارهٔ 322کو عشق کاز شمایل عقلم جنون چکد

غزل شمارهٔ 323به داغ کفر و دین در کوچه و بازار می باید

غزل شمارهٔ 324ز فتنه ای دل و جانم به ناله بر دستند

غزل شمارهٔ 325کسی میوهٔ غم ز باغم نَخُورد

غزل شمارهٔ 326کنون که دیده خریدیم، باغ ها گم شد

غزل شمارهٔ 327تا چند به زنجیر خرد بند توان بود

غزل شمارهٔ 328چون با من در سخن آن لعل آتشناک خواهد شد

غزل شمارهٔ 329در ملک عشق هر که شهیدش نمی کنند

غزل شمارهٔ 330به جان خسته ندانیم که آن بلا چه کند

غزل شمارهٔ 331دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

غزل شمارهٔ 332به باغ عشق تذرو طرب حزین میرد

غزل شمارهٔ 333چنانکه در چمن روضه خس نمی گنجد

غزل شمارهٔ 334گر نیم قطره ز دهان سبو چکد

غزل شمارهٔ 335سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شد

غزل شمارهٔ 336از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کرد

غزل شمارهٔ 337گَرَم دعای مَلَک خاک رهگذر باشد

غزل شمارهٔ 338بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند

غزل شمارهٔ 339به کیش اهل وفا مدعا نمی گنجد

غزل شمارهٔ 340حیف است که دستی به نمکدان تو یابند

غزل شمارهٔ 341بیا ای بخت سرگردان نشینید

غزل شمارهٔ 342ز کوی عشق مَلَک دل‌شکسته می‌آید

غزل شمارهٔ 343گشود زلف معنبر شمال، تا چه کند

غزل شمارهٔ 344هر جا که مست و غمزه زن، آن عشوه آئین می رود

غزل شمارهٔ 345بازم به طوف کعبه احرام تازه شد

غزل شمارهٔ 346گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

غزل شمارهٔ 347خوشا کسی دم آب بی شراب نخورد

غزل شمارهٔ 348کسی به دیدهٔ ناموس خار می آید

غزل شمارهٔ 349شبی که در قدم وصل یار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 350عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

Audio

Reciters

فاطمه زندی1 poem · 1 book

Poetic form

Poetic Forms

Poetic form

Ghazal

573 poems1 book

Metre

Poetic Metres

Metre

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

114 poems1 book

Metre

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

108 poems1 book

Metre

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Metre

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

Metre

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Metre

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

Ghazaliyat — Urfi · ZindeRood