Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

غزل شمارهٔ 34جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را

Audio

14 couplets

غزل شمارهٔ 47در عالمی‌ که با خود رنگی نبود ما را

Audio

4 couplets

غزل شمارهٔ 181تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 184سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 196چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 260شوق تو دامنی زد بر نارسایی ما

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 266ای مردهٔ تکلف از کیف و کم برون آ

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 272چندین دماغ دارد اقبال و جاه مینا

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 289از پا نشیند ای کاش محمل‌کش هوس‌ها

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 300در باغ دل نهان بود از رفتگان نشان‌ها

12 couplets

غزل شمارهٔ 329ما را ز گرد این دشت‌ عزمی است رو به‌ دریا

12 couplets

غزل شمارهٔ 377امشب ز ساز مینا گرم است جای مطرب

12 couplets

غزل شمارهٔ 564سیر بهار این باغ از ما تمیز‌‌خواه است

14 couplets

غزل شمارهٔ 630همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

16 couplets

غزل شمارهٔ 720در پیچ‌وتاب‌ِ گیسو تا شانه را عروسی‌ست

11 couplets

غزل شمارهٔ 721امروز دور صحبت وقف ستم ایاغی‌ست

9 couplets

غزل شمارهٔ 802در ربط خلق یکسر ناموس‌کبریایی‌ست

12 couplets

غزل شمارهٔ 943بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

12 couplets

غزل شمارهٔ 964صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

14 couplets

غزل شمارهٔ 989دل از دم محبت، چندین فتور دارد

12 couplets

غزل شمارهٔ 993هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

15 couplets

غزل شمارهٔ 1000جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

13 couplets

غزل شمارهٔ 1011دل با غبار هستی ربط آنقدر ندارد

13 couplets

غزل شمارهٔ 1015اسرار در طبایع ضبط نفس ندارد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1016گلهای آن تبسم باغ فلک ندارد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1032این دور، دور حیز است‌، وضع متین که دارد

16 couplets

غزل شمارهٔ 1058در احتیاج نتوان بر سفله التجا برد

14 couplets

غزل شمارهٔ 1060ناموس عالم عین اندیشهٔ سوا برد

14 couplets

غزل شمارهٔ 1082امروز بعد عمری دلدار یاد ما کرد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1092گرد مرا تحیّر، صبح جنون سبق ‌کرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 1124راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1184تا مشرب محبت ننگ وفا نباشد

19 couplets

غزل شمارهٔ 1187رمز آشنای معنی هر خیره‌سر نباشد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1188مکتوب شوق هرگز بی‌نامه‌بر نباشد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1190راحت نصیب ایجاد زنگ و حبش نباشد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1193هرچند خودنمایی تخت و حشم نباشد

16 couplets

غزل شمارهٔ 1209خلوتسرای تحقیق کاشانهٔ که باشد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1223صیاد بی‌نشانی پرواز رنگ ما شد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1255مکتوب مقصد ما از بیکسی فغان شد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1302کم نیست صحبت دل‌گر مرد، زن نماند

12 couplets

غزل شمارهٔ 1472آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

14 couplets

غزل شمارهٔ 1586از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید

7 couplets

غزل شمارهٔ 1646امروز نوبهارست ساغرکشان بیایید

9 couplets

غزل شمارهٔ 1647یاران در این بیابان از ما اثر مجویید

11 couplets

غزل شمارهٔ 1657زاهد ز دعوت خلق دارد عجب‌ کر و فر

15 couplets

غزل شمارهٔ 1753صبح است و دارد آن‌گل در سر هوای نرگس

12 couplets

غزل شمارهٔ 1892ما سجدهٔ حضوریم محو جناب مطلق

11 couplets

غزل شمارهٔ 1924بازآکه بی‌جمالت توفان شکسته بر دل

7 couplets

غزل شمارهٔ 2055زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردم

10 couplets

غزل شمارهٔ 2062چون شمع روزگاری با شعله سازکردم

10 couplets

Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

Poems

غزل شمارهٔ 34–جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را

غزل شمارهٔ 47–در عالمی‌ که با خود رنگی نبود ما را

غزل شمارهٔ 181–تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

غزل شمارهٔ 184–سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

غزل شمارهٔ 196–چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

غزل شمارهٔ 260–شوق تو دامنی زد بر نارسایی ما

غزل شمارهٔ 266–ای مردهٔ تکلف از کیف و کم برون آ

غزل شمارهٔ 272–چندین دماغ دارد اقبال و جاه مینا

غزل شمارهٔ 289–از پا نشیند ای کاش محمل‌کش هوس‌ها

غزل شمارهٔ 300–در باغ دل نهان بود از رفتگان نشان‌ها

غزل شمارهٔ 329–ما را ز گرد این دشت‌ عزمی است رو به‌ دریا

غزل شمارهٔ 377–امشب ز ساز مینا گرم است جای مطرب

غزل شمارهٔ 564–سیر بهار این باغ از ما تمیز‌‌خواه است

غزل شمارهٔ 630–همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

غزل شمارهٔ 720–در پیچ‌وتاب‌ِ گیسو تا شانه را عروسی‌ست

غزل شمارهٔ 721–امروز دور صحبت وقف ستم ایاغی‌ست

غزل شمارهٔ 802–در ربط خلق یکسر ناموس‌کبریایی‌ست

غزل شمارهٔ 943–بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

غزل شمارهٔ 964–صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 989–دل از دم محبت، چندین فتور دارد

غزل شمارهٔ 993–هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

غزل شمارهٔ 1000–جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

غزل شمارهٔ 1011–دل با غبار هستی ربط آنقدر ندارد

غزل شمارهٔ 1015–اسرار در طبایع ضبط نفس ندارد

غزل شمارهٔ 1016–گلهای آن تبسم باغ فلک ندارد

غزل شمارهٔ 1032–این دور، دور حیز است‌، وضع متین که دارد

غزل شمارهٔ 1058–در احتیاج نتوان بر سفله التجا برد

غزل شمارهٔ 1060–ناموس عالم عین اندیشهٔ سوا برد

غزل شمارهٔ 1082–امروز بعد عمری دلدار یاد ما کرد

غزل شمارهٔ 1092–گرد مرا تحیّر، صبح جنون سبق ‌کرد

غزل شمارهٔ 1124–راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1184–تا مشرب محبت ننگ وفا نباشد

غزل شمارهٔ 1187–رمز آشنای معنی هر خیره‌سر نباشد

غزل شمارهٔ 1188–مکتوب شوق هرگز بی‌نامه‌بر نباشد

غزل شمارهٔ 1190–راحت نصیب ایجاد زنگ و حبش نباشد

غزل شمارهٔ 1193–هرچند خودنمایی تخت و حشم نباشد

غزل شمارهٔ 1209–خلوتسرای تحقیق کاشانهٔ که باشد

غزل شمارهٔ 1223–صیاد بی‌نشانی پرواز رنگ ما شد

غزل شمارهٔ 1255–مکتوب مقصد ما از بیکسی فغان شد

غزل شمارهٔ 1302–کم نیست صحبت دل‌گر مرد، زن نماند

غزل شمارهٔ 1472–آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1586–از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید

غزل شمارهٔ 1646–امروز نوبهارست ساغرکشان بیایید

غزل شمارهٔ 1647–یاران در این بیابان از ما اثر مجویید

غزل شمارهٔ 1657–زاهد ز دعوت خلق دارد عجب‌ کر و فر

غزل شمارهٔ 1753–صبح است و دارد آن‌گل در سر هوای نرگس

غزل شمارهٔ 1892–ما سجدهٔ حضوریم محو جناب مطلق

غزل شمارهٔ 1924–بازآکه بی‌جمالت توفان شکسته بر دل

غزل شمارهٔ 2055–زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردم

غزل شمارهٔ 2062–چون شمع روزگاری با شعله سازکردم

غزل شمارهٔ 34جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را

غزل شمارهٔ 47در عالمی‌ که با خود رنگی نبود ما را

غزل شمارهٔ 181تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

غزل شمارهٔ 184سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

غزل شمارهٔ 196چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

غزل شمارهٔ 260شوق تو دامنی زد بر نارسایی ما

غزل شمارهٔ 266ای مردهٔ تکلف از کیف و کم برون آ

غزل شمارهٔ 272چندین دماغ دارد اقبال و جاه مینا

غزل شمارهٔ 289از پا نشیند ای کاش محمل‌کش هوس‌ها

غزل شمارهٔ 300در باغ دل نهان بود از رفتگان نشان‌ها

غزل شمارهٔ 329ما را ز گرد این دشت‌ عزمی است رو به‌ دریا

غزل شمارهٔ 377امشب ز ساز مینا گرم است جای مطرب

غزل شمارهٔ 564سیر بهار این باغ از ما تمیز‌‌خواه است

غزل شمارهٔ 630همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

غزل شمارهٔ 720در پیچ‌وتاب‌ِ گیسو تا شانه را عروسی‌ست

غزل شمارهٔ 721امروز دور صحبت وقف ستم ایاغی‌ست

غزل شمارهٔ 802در ربط خلق یکسر ناموس‌کبریایی‌ست

غزل شمارهٔ 943بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

غزل شمارهٔ 964صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 989دل از دم محبت، چندین فتور دارد

غزل شمارهٔ 993هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

غزل شمارهٔ 1000جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

غزل شمارهٔ 1011دل با غبار هستی ربط آنقدر ندارد

غزل شمارهٔ 1015اسرار در طبایع ضبط نفس ندارد

غزل شمارهٔ 1016گلهای آن تبسم باغ فلک ندارد

غزل شمارهٔ 1032این دور، دور حیز است‌، وضع متین که دارد

غزل شمارهٔ 1058در احتیاج نتوان بر سفله التجا برد

غزل شمارهٔ 1060ناموس عالم عین اندیشهٔ سوا برد

غزل شمارهٔ 1082امروز بعد عمری دلدار یاد ما کرد

غزل شمارهٔ 1092گرد مرا تحیّر، صبح جنون سبق ‌کرد

غزل شمارهٔ 1124راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1184تا مشرب محبت ننگ وفا نباشد

غزل شمارهٔ 1187رمز آشنای معنی هر خیره‌سر نباشد

غزل شمارهٔ 1188مکتوب شوق هرگز بی‌نامه‌بر نباشد

غزل شمارهٔ 1190راحت نصیب ایجاد زنگ و حبش نباشد

غزل شمارهٔ 1193هرچند خودنمایی تخت و حشم نباشد

غزل شمارهٔ 1209خلوتسرای تحقیق کاشانهٔ که باشد

غزل شمارهٔ 1223صیاد بی‌نشانی پرواز رنگ ما شد

غزل شمارهٔ 1255مکتوب مقصد ما از بیکسی فغان شد

غزل شمارهٔ 1302کم نیست صحبت دل‌گر مرد، زن نماند

غزل شمارهٔ 1472آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1586از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید

غزل شمارهٔ 1646امروز نوبهارست ساغرکشان بیایید

غزل شمارهٔ 1647یاران در این بیابان از ما اثر مجویید

غزل شمارهٔ 1657زاهد ز دعوت خلق دارد عجب‌ کر و فر

غزل شمارهٔ 1753صبح است و دارد آن‌گل در سر هوای نرگس

غزل شمارهٔ 1892ما سجدهٔ حضوریم محو جناب مطلق

غزل شمارهٔ 1924بازآکه بی‌جمالت توفان شکسته بر دل

غزل شمارهٔ 2055زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردم

غزل شمارهٔ 2062چون شمع روزگاری با شعله سازکردم