غزل شمارهٔ 47

Toggle stanza 1
در عالمی‌ که با خود رنگی نبود ما را
1
در عالمی‌ که با خود رنگی نبود ما را
بودیم هرچه بودیم او وانمود ما را
2
مرآت معنی ما چون سایه داشت زنگی
خورشید التفاتش از ما زدود ما را
3
پرواز فطرت ما در دام بال می‌زد
آزاد کرد فضلش از هر قیود ما را
4
اعداد ما تهی‌ کرد چندان‌که صفر گشتیم
از خویش‌ کاست اما بر ما فزود ما را

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…