غزلیات

غزل شمارهٔ 2151–در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2152–سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شمارهٔ 2153–ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2155–کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

Say, how shall a part of the world depart from the world? How shall moisture escape from water, one leap from two?

غزل شمارهٔ 2156–سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2157–سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.

غزل شمارهٔ 2158–من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شمارهٔ 2159–باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شمارهٔ 2160–ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شمارهٔ 2161–اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شمارهٔ 2162–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شمارهٔ 2163–چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شمارهٔ 2164–اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو

غزل شمارهٔ 2165–فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او

غزل شمارهٔ 2166–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

Again I am raging. I am in such a state by your soul that every bond you bind, I break, by your soul.

غزل شمارهٔ 2167–دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

غزل شمارهٔ 2168–نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

غزل شمارهٔ 2169–ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو

غزل شمارهٔ 2170–هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

All my six directions, Beloved, are graven with your beauty, you shine in the mirror, since it has been polished by you.

غزل شمارهٔ 2171–گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو

غزل شمارهٔ 2172–هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

Both aware and untimely he came as my guest; my heart said, “Who has come?” My soul said, “The moonfaced moon.”

غزل شمارهٔ 2173–چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو

غزل شمارهٔ 2174–ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

غزل شمارهٔ 2175–در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو

غزل شمارهٔ 2176–آن دلبر عیار جگرخواره ما کو

غزل شمارهٔ 2177–خزان عاشقان را نوبهار او

غزل شمارهٔ 2178–تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو

غزل شمارهٔ 2179–تو جام عشق را بستان و می‌رو

غزل شمارهٔ 2180–از این پستی به سوی آسمان شو

From these depths depart towards heaven; may your soul be happy, journey joyfully.

غزل شمارهٔ 2181–دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شمارهٔ 2182–به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شمارهٔ 2183–به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شمارهٔ 2184–بیا ای رونق گلزار از این سو

غزل شمارهٔ 2185–چو بگشادم نظر از شیوه تو

غزل شمارهٔ 2186–خداوندا چو تو صاحب قران کو

غزل شمارهٔ 2187–گران جانی مکن ای یار برگو

غزل شمارهٔ 2188–در این رقص و در این های و در این هو

غزل شمارهٔ 2189–بازم صنما چه می‌فریبی تو

غزل شمارهٔ 2190–دیدی که چه کرد آن پری رو

غزل شمارهٔ 2191–ای رونق نوبهار برگو

غزل شمارهٔ 2192–ای عارف خوش کلام برگو

غزل شمارهٔ 2193–ای صید رخ تو شیر و آهو

غزل شمارهٔ 2194–آن وعده که کرده‌ای مرا کو

غزل شمارهٔ 2195–خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.

غزل شمارهٔ 2196–از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او

غزل شمارهٔ 2197–ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو

غزل شمارهٔ 2198–جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

غزل شمارهٔ 2199–ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

غزل شمارهٔ 2200–ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو