غزلیات

غزل شمارهٔ 1651–ما سر و پنجه و قوت نه از این جان داریم

غزل شمارهٔ 1652–ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم

غزل شمارهٔ 1653–من از این خانه پرنور به در می نروم

غزل شمارهٔ 1654–تا که ما از نظر و خوبی تو باخبریم

غزل شمارهٔ 1655–دوش می گفت جانم کی سپهر معظم

Last night my soul cried, “O exalted sphere of heaven, you hang indeed inverted, with flames in your belly.

غزل شمارهٔ 1656–هم به‌درد این درد را درمان کنم

غزل شمارهٔ 1657–می رسد بوی جگر از دو لبم

غزل شمارهٔ 1658–عاشقم از عاشقان نگریختم

غزل شمارهٔ 1659–دست من گیر ای پسر خوش نیستم

غزل شمارهٔ 1660–ای گزیده یار چونت یافتم

غزل شمارهٔ 1661–سالکان راه را محرم شدم

غزل شمارهٔ 1662–بوی آن خوب ختن می آیدم

غزل شمارهٔ 1663–نو به نو هر روز باری می کشم

Every day I bear a burden, and I bear this calamity for a purpose:

غزل شمارهٔ 1664–می شناسد پرده جان آن صنم

غزل شمارهٔ 1665–عاشقی بر من پریشانت کنم

غزل شمارهٔ 1666–گفته‌ای من یار دیگر می کنم

غزل شمارهٔ 1667–من ز وصلت چون به هجران می روم

غزل شمارهٔ 1668–من به سوی باغ و گلشن می روم

غزل شمارهٔ 1669–آتشی نو در وجود اندرزدیم

غزل شمارهٔ 1670–ما به خرمنگاه جان بازآمدیم

غزل شمارهٔ 1671–گر دم از شادی وگر از غم زنیم

غزل شمارهٔ 1672–روز باران است و ما جو می کنیم

غزل شمارهٔ 1673–امشب ای دلدار مهمان توییم

غزل شمارهٔ 1674–ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم

غزل شمارهٔ 1675–دوش عشق شمس دین می باختیم

غزل شمارهٔ 1676–عاقبت ای جان‌فزا نشکیفتم

غزل شمارهٔ 1677–یک دمی خوش چو گلستان کندم

غزل شمارهٔ 1678–من اگر نالم اگر عذر آرم

If I weep, if I come with excuses, my beloved puts cotton wool in his ears.

غزل شمارهٔ 1679–من اگر مستم اگر هشیارم

غزل شمارهٔ 1680–من اگر پرغم اگر شادانم

غزل شمارهٔ 1681–من از این خانه به در می نروم

غزل شمارهٔ 1682–من اگر پرغم اگر خندانم

غزل شمارهٔ 1683–من که حیران ز ملاقات توام

غزل شمارهٔ 1684–من از این خانه به در می نروم

غزل شمارهٔ 1685–ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم

غزل شمارهٔ 1686–گفتم که عهد بستم وز عهد بد برستم

غزل شمارهٔ 1687–گر جان منکرانت شد خصم جان مستم

غزل شمارهٔ 1688–رفتم ز دست خود من در بیخودی فتادم

I have got out of my own control, I have fallen into unconsciousness; in my utter unconsciousness how joyful I am with myself!

غزل شمارهٔ 1689–صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم

غزل شمارهٔ 1690–اندر دو کون جانا بی‌تو طرب ندیدم

Without you, Darling, in both worlds I have seen no joy; many wonders I have seen, a wonder like you I have not seen.

غزل شمارهٔ 1691–خواهم که کفک خونین از دیگ جان برآرم

غزل شمارهٔ 1692–یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم

Lord, what a Beloved is mine! I have a sweet quarry; I possess in my breast a hundred meadows from his reed.

غزل شمارهٔ 1693–من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم

غزل شمارهٔ 1694–بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم

غزل شمارهٔ 1695–پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم

غزل شمارهٔ 1696–ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم

غزل شمارهٔ 1697–آری ستیزه می کن تا من همی‌ستیزم

غزل شمارهٔ 1698–ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم

غزل شمارهٔ 1699–دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم

غزل شمارهٔ 1700–عالم گرفت نورم بنگر به چشم‌هایم