وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1چون نیست، هیچ مردی، در عشق، یار ما را،

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 82تا چشم برندوزی از هر چه در جهان است

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 91عشق جمال جانان دریای آتشین است

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 140ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 144ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 145ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 164در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 167جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 168جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 221چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 259در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 272در قعر جان مستم دردی پدید آمد

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 283مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 355یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 367نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 454ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 510تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدم

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 511آن در که بسته باید تا چند باز دارم

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 516جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 518فریاد کز غم تو فریادرس ندارم

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 523تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 581در درد عشق یک دل بیدار می نبینم

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 654گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 712ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 715سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 717جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 718ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 720ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 725ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 731ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 732ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

آڈیو

24 اشعار

غزل شمارهٔ 749ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

11 اشعار

غزل شمارهٔ 756جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 759گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی

10 اشعار

غزل شمارهٔ 761تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی

9 اشعار

غزل شمارهٔ 766گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی

9 اشعار

غزل شمارهٔ 767ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی

8 اشعار

غزل شمارهٔ 770ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی

14 اشعار

غزل شمارهٔ 783گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی

9 اشعار

غزل شمارهٔ 796ای جان جان جانم تو جان جان جانی

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 799ای در میان جانم وز جان من نهانی

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 802ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی

10 اشعار

غزل شمارهٔ 812بس نادره جهانی ای جان و زندگانی

9 اشعار

غزل شمارهٔ 852ای آفتاب رویت از غایت نکویی

5 اشعار

وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–چون نیست، هیچ مردی، در عشق، یار ما را،

غزل شمارهٔ 82–تا چشم برندوزی از هر چه در جهان است

غزل شمارهٔ 91–عشق جمال جانان دریای آتشین است

غزل شمارهٔ 140–ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

غزل شمارهٔ 144–ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

غزل شمارهٔ 145–ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

غزل شمارهٔ 164–در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد

غزل شمارهٔ 167–جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد

غزل شمارهٔ 168–جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد

غزل شمارهٔ 221–چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 259–در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 272–در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 283–مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

غزل شمارهٔ 355–یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید

غزل شمارهٔ 367–نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید

غزل شمارهٔ 454–ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل

غزل شمارهٔ 510–تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدم

غزل شمارهٔ 511–آن در که بسته باید تا چند باز دارم

غزل شمارهٔ 516–جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم

غزل شمارهٔ 518–فریاد کز غم تو فریادرس ندارم

غزل شمارهٔ 523–تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم

غزل شمارهٔ 581–در درد عشق یک دل بیدار می نبینم

غزل شمارهٔ 654–گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن

غزل شمارهٔ 712–ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 715–سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 717–جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718–ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 720–ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 725–ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 731–ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

غزل شمارهٔ 732–ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

غزل شمارهٔ 749–ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

غزل شمارهٔ 756–جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی

غزل شمارهٔ 759–گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی

غزل شمارهٔ 761–تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی

غزل شمارهٔ 766–گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی

غزل شمارهٔ 767–ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی

غزل شمارهٔ 770–ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی

غزل شمارهٔ 783–گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی

غزل شمارهٔ 796–ای جان جان جانم تو جان جان جانی

غزل شمارهٔ 799–ای در میان جانم وز جان من نهانی

غزل شمارهٔ 802–ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی

غزل شمارهٔ 812–بس نادره جهانی ای جان و زندگانی

غزل شمارهٔ 852–ای آفتاب رویت از غایت نکویی

غزل شمارهٔ 1چون نیست، هیچ مردی، در عشق، یار ما را،

غزل شمارهٔ 82تا چشم برندوزی از هر چه در جهان است

غزل شمارهٔ 91عشق جمال جانان دریای آتشین است

غزل شمارهٔ 140ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

غزل شمارهٔ 144ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

غزل شمارهٔ 145ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

غزل شمارهٔ 164در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد

غزل شمارهٔ 167جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد

غزل شمارهٔ 168جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد

غزل شمارهٔ 221چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 259در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 272در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 283مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

غزل شمارهٔ 355یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید

غزل شمارهٔ 367نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید

غزل شمارهٔ 454ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل

غزل شمارهٔ 510تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدم

غزل شمارهٔ 511آن در که بسته باید تا چند باز دارم

غزل شمارهٔ 516جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم

غزل شمارهٔ 518فریاد کز غم تو فریادرس ندارم

غزل شمارهٔ 523تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم

غزل شمارهٔ 581در درد عشق یک دل بیدار می نبینم

غزل شمارهٔ 654گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن

غزل شمارهٔ 712ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 715سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 717جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 720ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 725ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 731ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

غزل شمارهٔ 732ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

غزل شمارهٔ 749ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

غزل شمارهٔ 756جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی

غزل شمارهٔ 759گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی

غزل شمارهٔ 761تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی

غزل شمارهٔ 766گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی

غزل شمارهٔ 767ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی

غزل شمارهٔ 770ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی

غزل شمارهٔ 783گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی

غزل شمارهٔ 796ای جان جان جانم تو جان جان جانی

غزل شمارهٔ 799ای در میان جانم وز جان من نهانی

غزل شمارهٔ 802ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی

غزل شمارهٔ 812بس نادره جهانی ای جان و زندگانی

غزل شمارهٔ 852ای آفتاب رویت از غایت نکویی