وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1164–خلق را زیر گنبد دوار

غزل شمارهٔ 1177–آفتابی برآمد از اسرار

غزل شمارهٔ 1290–مست گشتم ز ذوق دشنامش

غزل شمارهٔ 1291–توبه من درست نیست خموش

غزل شمارهٔ 1294–کل عقل بوصلکم مدهش

غزل شمارهٔ 1300–عیسی روح گرسنه‌ست چو زاغ

غزل شمارهٔ 1322–ای ظریف جهان سلام علیک

غزل شمارهٔ 1323–ای ظریف جهان سلام علیک

غزل شمارهٔ 1364–ایها النور فی الفؤاد تعال

غزل شمارهٔ 1751–تشنهٔ خویش کن مده آبم

غزل شمارهٔ 1752–کون خر را نظام دین گفتم

غزل شمارهٔ 1753–آمدم باز تا چنان گردم

غزل شمارهٔ 1754–آتشی از تو در دهان دارم

I have a fire for you in my mouth, but I have a hundred seals on my tongue.

غزل شمارهٔ 1755–در طریقت دو صد کمین دارم

غزل شمارهٔ 1756–تا به جان مست عشق آن یارم

غزل شمارهٔ 1757–همتم شد بلند و تدبیرم

غزل شمارهٔ 1758–در وصالت چه را بیاموزم

غزل شمارهٔ 1759–اه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم

غزل شمارهٔ 1760–به خدایی که در ازل بوده‌ست

By the God who was in pre-eternity living and knowing and omnipotent, everlasting,

غزل شمارهٔ 1761–ما همه از الست همدستیم

غزل شمارهٔ 1762–آمدستیم تا چنان گردیم

غزل شمارهٔ 1763–ما که باده ز دست یار خوریم

غزل شمارهٔ 1764–ناله بلبل بهار کنیم

غزل شمارهٔ 1765–عاشق روی جان فزای توییم

غزل شمارهٔ 1766–خیز تا فتنه‌ای برانگیزیم

غزل شمارهٔ 1767–تو چه دانی که ما چه مرغانیم

غزل شمارهٔ 2099–چند نظاره جهان کردن

غزل شمارهٔ 2100–چند بوسه وظیفه تعیین کن

غزل شمارهٔ 2101–سیر گشتم ز نازهای خسان

غزل شمارهٔ 2102–چیست با عشق آشنا بودن

غزل شمارهٔ 2103–گرچه اندر فغان و نالیدن

غزل شمارهٔ 2419–خوش بود فرش تن نور دیده

غزل شمارهٔ 2420–آمد آمد نگار پوشیده

غزل شمارهٔ 2421–مطرب جان‌های دل برده

غزل شمارهٔ 3141–ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142–حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143–مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3144–بحر ما را کنار بایستی

غزل شمارهٔ 3145–آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146–ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147–ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148–تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149–مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150–من مرید توَم مراد توی

غزل شمارهٔ 3151–چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152–گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153–ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154–ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3155–در غم یار یار بایستی

غزل شمارهٔ 3156–در غم یار، یار بایستی