غزل شمارهٔ 1364
Toggle stanza 1ایها النور فی الفؤاد تعال
11
ایها النور فی الفؤاد تعال
غایه الجد و المراد تعال
22
انت تدری حیاتنا بیدیک
لا تضیق علی العباد تعال
33
ایها العشق ایها المعشوق
حل عن الصد و العناد تعال
44
یا سلیمان ذی الهداهد لک
فتفقد بالافتقاد تعال
55
ایها السابق الذی سبقت
منک مصدوقه الوداد تعال
66
فمن الهجر ضجت الارواح
انجر العود یا معاد تعال
77
استر العیب و ابذل المعروف
هکذا عاده الجواد تعال
88
چه بود پارسی تعال بیا
یا بیا یا بده تو داد تعال
99
چون بیایی زهی گشاد و مراد
چون نیایی زهی کساد تعال
1010
ای گشاد عرب قباد عجم
تو گشایی دلم به یاد تعال
1111
ای درونم تعال گویان تو
وی ز بود تو بود و باد تعال
1212
طفت فیک البلاد یا قمرا
بیمحیطا و بالبلاد تعال
1313
انت کالشمس اذ دنت و نأت
یا قریبا علی العباد تعال

