آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

297نظمیں297آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

غزل شمارهٔ 230شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

غزل شمارهٔ 237یار باید که هر چه یار کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

غزل شمارهٔ 240چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

غزل شمارهٔ 241میل بین کآن سروبالا می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

غزل شمارهٔ 242سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 244یار با ما بی‌وفایی می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 244

آڈیو

غزل شمارهٔ 245هر که بی‌او زندگانی می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 255

آڈیو

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 256

آڈیو

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

غزل شمارهٔ 261یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 266

آڈیو

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 268

آڈیو

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 270

آڈیو

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

غزل شمارهٔ 275نگفتم روزه بسیاری نپاید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 275

آڈیو

غزل شمارهٔ 276به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 229–پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230–شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234–آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235–بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237–یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240–چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241–میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242–سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244–یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245–هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246–دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247–با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248–شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249–این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250–خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 251–اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252–نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256–نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258–مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259–ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260–من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261–یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262–عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263–گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264–هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265–هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266–در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267–سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268–ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269–آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270–هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271–بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273–هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 275–نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276–به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 277–بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278–سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279–فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280–مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

نظمیں

غزل شمارهٔ 229–پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230–شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234–آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235–بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237–یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240–چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241–میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242–سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244–یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245–هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246–دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247–با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248–شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249–این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250–خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 251–اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252–نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256–نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 275نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود