آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

297نظمیں297آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 281

آڈیو

غزل شمارهٔ 282مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 282

آڈیو

غزل شمارهٔ 283سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 283

آڈیو

غزل شمارهٔ 284به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 284

آڈیو

غزل شمارهٔ 285کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 285

آڈیو

غزل شمارهٔ 286اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 286

آڈیو

غزل شمارهٔ 287نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 287

آڈیو

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 288

آڈیو

غزل شمارهٔ 289آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 289

آڈیو

غزل شمارهٔ 290تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 290

آڈیو

غزل شمارهٔ 291آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 291

آڈیو

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 292

آڈیو

غزل شمارهٔ 293 - آفتاب است آن پری‌رخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 293

آڈیو

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 294

آڈیو

غزل شمارهٔ 295خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 295

آڈیو

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 296

آڈیو

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 299

آڈیو

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 301

آڈیو

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 302

آڈیو

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 303

آڈیو

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 304

آڈیو

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 305

آڈیو

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 306

آڈیو

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 307

آڈیو

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 309

آڈیو

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 310

آڈیو

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 311

آڈیو

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 312

آڈیو

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 313

آڈیو

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 314

آڈیو

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 316

آڈیو

غزل شمارهٔ 317بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 317

آڈیو

غزل شمارهٔ 318امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 318

آڈیو

غزل شمارهٔ 319هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 319

آڈیو

غزل شمارهٔ 320یاری به دست کن که به امید راحتش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 320

آڈیو

غزل شمارهٔ 321آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 321

آڈیو

غزل شمارهٔ 322خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 322

آڈیو

غزل شمارهٔ 323هر که نازک بود تن یارش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 323

آڈیو

غزل شمارهٔ 324هر که نامهربان بود یارش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 324

آڈیو

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 325

آڈیو

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 326

آڈیو

غزل شمارهٔ 327چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 327

آڈیو

غزل شمارهٔ 329خوش است درد که باشد امید درمانش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 329

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 281–امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282–مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283–سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284–به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285–کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286–اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287–نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288–که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289–آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290–تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291–آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292–شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 293 - آفتاب است آن پری‌رخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟

غزل شمارهٔ 294–آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295–خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296–دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297–زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298–شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299–ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302–به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303–پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304–آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305–از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306–ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307–دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309–ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310–ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311–متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312–بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313–برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314–مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 316–ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317–بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318–امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319–هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320–یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321–آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322–خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323–هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324–هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325–کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326–دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327–چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 329–خوش است درد که باشد امید درمانش

نظمیں

غزل شمارهٔ 281–امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282–مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283–سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284–به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285–کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286–اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287–نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288–که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289–آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290–تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291–آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292–شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 293 - آفتاب است آن پری‌رخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟

غزل شمارهٔ 294–آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295–خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296–دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297–زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298–شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299–ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302–به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303–پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304–آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305–از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306–ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307–دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309–ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310–ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311–متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز

غزل شمارهٔ 317بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس

غزل شمارهٔ 318امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس

غزل شمارهٔ 319هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

غزل شمارهٔ 320یاری به دست کن که به امید راحتش

غزل شمارهٔ 321آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

غزل شمارهٔ 322خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

غزل شمارهٔ 323هر که نازک بود تن یارش

غزل شمارهٔ 324هر که نامهربان بود یارش

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 327چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

غزل شمارهٔ 329خوش است درد که باشد امید درمانش

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 302به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور

غزل شمارهٔ 303پروانه نمی‌شکیبد از دور

غزل شمارهٔ 304آن کیست که می‌رود به نخجیر

غزل شمارهٔ 305از همه باشد به حقیقت گزیر

غزل شمارهٔ 306ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر

غزل شمارهٔ 307دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 309ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

غزل شمارهٔ 310ای به خلق از جهانیان ممتاز

غزل شمارهٔ 311متقلب درون جامه ناز

غزل شمارهٔ 312بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 314مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

غزل شمارهٔ 316ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز