آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

297نظمیں297آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 53دیدارِ تو حلِّ مشکلات است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 53

آڈیو

غزل شمارهٔ 54سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 54

آڈیو

غزل شمارهٔ 55مجنون عشق را دگر امروز حالت است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 55

آڈیو

غزل شمارهٔ 56ای کآب زندگانی من در دهان توست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 56

آڈیو

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 57

آڈیو

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 58

آڈیو

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 59

آڈیو

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 61

آڈیو

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 63

آڈیو

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 64

آڈیو

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 65

آڈیو

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 66

آڈیو

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 67

آڈیو

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 68

آڈیو

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 69

آڈیو

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 70

آڈیو

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 72

آڈیو

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 73

آڈیو

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 74

آڈیو

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 75

آڈیو

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 76

آڈیو

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 77

آڈیو

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 78

آڈیو

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 80

آڈیو

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 81

آڈیو

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 82

آڈیو

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 83

آڈیو

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

غزل شمارهٔ 85با همه مهر و با منش کین‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 85

آڈیو

غزل شمارهٔ 86بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 86

آڈیو

غزل شمارهٔ 87گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 87

آڈیو

غزل شمارهٔ 88با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 88

آڈیو

غزل شمارهٔ 89بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 89

آڈیو

غزل شمارهٔ 90سرمست درآمد از درم دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 90

آڈیو

غزل شمارهٔ 91سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 91

آڈیو

غزل شمارهٔ 92کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 92

آڈیو

غزل شمارهٔ 93یار من آن که لطف خداوند یار اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 93

آڈیو

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 94

آڈیو

غزل شمارهٔ 95آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 95

آڈیو

غزل شمارهٔ 96ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 96

آڈیو

غزل شمارهٔ 97صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 97

آڈیو

غزل شمارهٔ 98گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 98

آڈیو

غزل شمارهٔ 99صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 99

آڈیو

غزل شمارهٔ 100این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 100

آڈیو

غزل شمارهٔ 101ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

غزل شمارهٔ 102تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 102

آڈیو

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 53–دیدارِ تو حلِّ مشکلات است

غزل شمارهٔ 54–سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

غزل شمارهٔ 55–مجنون عشق را دگر امروز حالت است

غزل شمارهٔ 56–ای کآب زندگانی من در دهان توست

غزل شمارهٔ 57–هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 73–دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

غزل شمارهٔ 74–شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

غزل شمارهٔ 75–کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

غزل شمارهٔ 76–یارا بهشت صحبت یاران همدم است

غزل شمارهٔ 77–بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

غزل شمارهٔ 78–امشب به راستی شب ما روز روشن است

غزل شمارهٔ 80–این خط شریف از آن بنان است

غزل شمارهٔ 81–چه روی است آن که پیش کاروان است

غزل شمارهٔ 82–هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83–مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 85–با همه مهر و با منش کین‌ست

غزل شمارهٔ 86–بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

غزل شمارهٔ 87–گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 88–با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست

غزل شمارهٔ 89–بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 90–سرمست درآمد از درم دوست

غزل شمارهٔ 91–سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 92–کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست

غزل شمارهٔ 93–یار من آن که لطف خداوند یار اوست

غزل شمارهٔ 94–خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 95–آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست

غزل شمارهٔ 96–ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 97–صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست

غزل شمارهٔ 98–گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست

غزل شمارهٔ 99–صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100–این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101–ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 102–تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست

غزل شمارهٔ 103–ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

نظمیں

غزل شمارهٔ 53–دیدارِ تو حلِّ مشکلات است

غزل شمارهٔ 54–سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

غزل شمارهٔ 55–مجنون عشق را دگر امروز حالت است

غزل شمارهٔ 56–ای کآب زندگانی من در دهان توست

غزل شمارهٔ 57–هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 73–دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

غزل شمارهٔ 74–شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

غزل شمارهٔ 75–کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

غزل شمارهٔ 76–یارا بهشت صحبت یاران همدم است

غزل شمارهٔ 77–بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

غزل شمارهٔ 78–امشب به راستی شب ما روز روشن است

غزل شمارهٔ 80–این خط شریف از آن بنان است

غزل شمارهٔ 81–چه روی است آن که پیش کاروان است

غزل شمارهٔ 53دیدارِ تو حلِّ مشکلات است

غزل شمارهٔ 54سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

غزل شمارهٔ 55مجنون عشق را دگر امروز حالت است

غزل شمارهٔ 56ای کآب زندگانی من در دهان توست

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 85با همه مهر و با منش کین‌ست

غزل شمارهٔ 86بخت جوان دارد آن که با تو قرین است

غزل شمارهٔ 87گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 88با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست

غزل شمارهٔ 89بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 90سرمست درآمد از درم دوست

غزل شمارهٔ 91سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 92کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست

غزل شمارهٔ 93یار من آن که لطف خداوند یار اوست

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 95آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست

غزل شمارهٔ 96ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 97صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست

غزل شمارهٔ 98گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست

غزل شمارهٔ 99صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 102تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 53دیدارِ تو حلِّ مشکلات است

غزل شمارهٔ 54سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

غزل شمارهٔ 55مجنون عشق را دگر امروز حالت است

غزل شمارهٔ 56ای کآب زندگانی من در دهان توست

غزل شمارهٔ 57هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست