غزلیات

غزل شمارهٔ 2551سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2551

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2552محو جانان خویش را جانان تصور می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2552

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2553خال موزونت سویدا را زدل حک می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2553

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2554

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2555شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2555

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2556

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2557گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2557

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2558

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2559عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2559

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2560نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2560

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2561دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2561

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2562

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2563ساغر پر می علاج جان محزون می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2563

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2564

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2565خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2565

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2566تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2566

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2567غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2567

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2568شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2568

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2569

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2570تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2570

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2571

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2572دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2572

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2573هر که خار آرزو در دیده دل بشکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2573

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2574

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2575

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2576

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2577کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2577

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2578

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2579گریه من آب در جوی سحر می‌افکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2579

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2580محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2580

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2581

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2582برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2582

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2583خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2583

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2584

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2585نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2585

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2586گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2586

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2587

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2588خام دستانی که پشت پا به دنیا می‌زنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2588

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2589با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2589

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2590هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2590

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2591با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2591

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2592

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2593کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2593

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2594

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2595کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2595

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2596غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2596

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2597

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2598

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2599

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می روند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2600

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2551–سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند

غزل شمارهٔ 2552–محو جانان خویش را جانان تصور می کند

غزل شمارهٔ 2553–خال موزونت سویدا را زدل حک می کند

غزل شمارهٔ 2554–گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کند

غزل شمارهٔ 2555–شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند

غزل شمارهٔ 2556–خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

غزل شمارهٔ 2557–گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

غزل شمارهٔ 2558–فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2559–عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2560–نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کند

غزل شمارهٔ 2561–دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 2562–گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

غزل شمارهٔ 2563–ساغر پر می علاج جان محزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2564–گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2565–خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کند

غزل شمارهٔ 2566–تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند

غزل شمارهٔ 2567–غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کند

غزل شمارهٔ 2568–شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟

غزل شمارهٔ 2569–عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند

غزل شمارهٔ 2570–تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کند

غزل شمارهٔ 2571–دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند

غزل شمارهٔ 2572–دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند

غزل شمارهٔ 2573–هر که خار آرزو در دیده دل بشکند

غزل شمارهٔ 2574–از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند

غزل شمارهٔ 2575–سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند

غزل شمارهٔ 2576–گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند

غزل شمارهٔ 2577–کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟

غزل شمارهٔ 2578–سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند

غزل شمارهٔ 2579–گریه من آب در جوی سحر می‌افکند

غزل شمارهٔ 2580–محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلند

غزل شمارهٔ 2581–آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلند

غزل شمارهٔ 2582–برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلند

غزل شمارهٔ 2583–خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلند

غزل شمارهٔ 2584–حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلند

غزل شمارهٔ 2585–نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟

غزل شمارهٔ 2586–گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمند

غزل شمارهٔ 2587–هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند

غزل شمارهٔ 2588–خام دستانی که پشت پا به دنیا می‌زنند

غزل شمارهٔ 2589–با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنند

غزل شمارهٔ 2590–هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنند

غزل شمارهٔ 2591–با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند

غزل شمارهٔ 2592–نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنند

غزل شمارهٔ 2593–کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟

غزل شمارهٔ 2594–من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند

غزل شمارهٔ 2595–کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند

غزل شمارهٔ 2596–غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند

غزل شمارهٔ 2597–هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنند

غزل شمارهٔ 2598–نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

غزل شمارهٔ 2599–سالکان خودنما قطع بیابان می کنند

غزل شمارهٔ 2600–رهنوردانی که چون خورشید تنها می روند

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2551–سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند

غزل شمارهٔ 2552–محو جانان خویش را جانان تصور می کند

غزل شمارهٔ 2553–خال موزونت سویدا را زدل حک می کند

غزل شمارهٔ 2554–گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کند

غزل شمارهٔ 2555–شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند

غزل شمارهٔ 2556–خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

غزل شمارهٔ 2557–گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

غزل شمارهٔ 2558–فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2559–عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2560–نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کند

غزل شمارهٔ 2561–دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 2562–گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

غزل شمارهٔ 2563–ساغر پر می علاج جان محزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2564–گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2565–خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کند

غزل شمارهٔ 2566–تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند

غزل شمارهٔ 2567–غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کند

غزل شمارهٔ 2568–شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟

غزل شمارهٔ 2569–عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند

غزل شمارهٔ 2570–تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کند

غزل شمارهٔ 2571–دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند

غزل شمارهٔ 2572–دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند

غزل شمارهٔ 2573–هر که خار آرزو در دیده دل بشکند

غزل شمارهٔ 2574–از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند

غزل شمارهٔ 2575–سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند

غزل شمارهٔ 2576–گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند

غزل شمارهٔ 2551سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند

غزل شمارهٔ 2552محو جانان خویش را جانان تصور می کند

غزل شمارهٔ 2553خال موزونت سویدا را زدل حک می کند

غزل شمارهٔ 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کند

غزل شمارهٔ 2555شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند

غزل شمارهٔ 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

غزل شمارهٔ 2557گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

غزل شمارهٔ 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2559عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2560نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کند

غزل شمارهٔ 2561دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

غزل شمارهٔ 2563ساغر پر می علاج جان محزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2565خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کند

غزل شمارهٔ 2566تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند

غزل شمارهٔ 2567غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کند

غزل شمارهٔ 2568شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟

غزل شمارهٔ 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند

غزل شمارهٔ 2570تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کند

غزل شمارهٔ 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند

غزل شمارهٔ 2572دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند

غزل شمارهٔ 2573هر که خار آرزو در دیده دل بشکند

غزل شمارهٔ 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند

غزل شمارهٔ 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند

غزل شمارهٔ 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند

غزل شمارهٔ 2577کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟

غزل شمارهٔ 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند

غزل شمارهٔ 2579گریه من آب در جوی سحر می‌افکند

غزل شمارهٔ 2580محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلند

غزل شمارهٔ 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلند

غزل شمارهٔ 2582برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلند

غزل شمارهٔ 2583خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلند

غزل شمارهٔ 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلند

غزل شمارهٔ 2585نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟

غزل شمارهٔ 2586گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمند

غزل شمارهٔ 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند

غزل شمارهٔ 2588خام دستانی که پشت پا به دنیا می‌زنند

غزل شمارهٔ 2589با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنند

غزل شمارهٔ 2590هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنند

غزل شمارهٔ 2591با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند

غزل شمارهٔ 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنند

غزل شمارهٔ 2593کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟

غزل شمارهٔ 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند

غزل شمارهٔ 2595کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند

غزل شمارهٔ 2596غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند

غزل شمارهٔ 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنند

غزل شمارهٔ 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

غزل شمارهٔ 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنند

غزل شمارهٔ 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می روند

غزل شمارهٔ 2551سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند

غزل شمارهٔ 2552محو جانان خویش را جانان تصور می کند

غزل شمارهٔ 2553خال موزونت سویدا را زدل حک می کند

غزل شمارهٔ 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کند

غزل شمارهٔ 2555شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند

غزل شمارهٔ 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

غزل شمارهٔ 2557گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

غزل شمارهٔ 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2559عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کند

غزل شمارهٔ 2560نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کند

غزل شمارهٔ 2561دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

غزل شمارهٔ 2563ساغر پر می علاج جان محزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کند

غزل شمارهٔ 2565خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کند

غزل شمارهٔ 2566تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند

غزل شمارهٔ 2567غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کند

غزل شمارهٔ 2568شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟

غزل شمارهٔ 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند

غزل شمارهٔ 2570تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کند

غزل شمارهٔ 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند

غزل شمارهٔ 2572دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند

غزل شمارهٔ 2573هر که خار آرزو در دیده دل بشکند

غزل شمارهٔ 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند

غزل شمارهٔ 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند

غزل شمارهٔ 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند

غزل شمارهٔ 2577کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟

غزل شمارهٔ 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند

غزل شمارهٔ 2579گریه من آب در جوی سحر می‌افکند

غزل شمارهٔ 2580محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلند