غزلیات

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6703

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6704

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6705

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6706

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6707

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6708

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6709

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6710

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6711

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6712

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6713

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6714

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6715

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6716

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6717

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6718

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6719

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6720

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6721

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6722

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6723

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6724

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6725

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6726

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6727

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6728

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6729

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6730

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6731

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6732

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6733

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6734

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6735

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6736

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6737

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6738

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6739چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6739

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6740

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6741مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6741

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6742مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6742

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6743

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6744

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6745

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6746چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6747

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6748

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6749

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6750

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6751اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6751

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6752

14 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6703–گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704–بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705–کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706–چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707–خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708–عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709–سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710–گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711–شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712–قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713–ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714–تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715–گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716–کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717–گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718–جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719–برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720–ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721–گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722–حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723–بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724–چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725–تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726–ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727–در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728–من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729–پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730–صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731–ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732–سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733–سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734–شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735–خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736–خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737–جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738–از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6739–چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی

غزل شمارهٔ 6740–نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟

غزل شمارهٔ 6741–مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی

غزل شمارهٔ 6742–مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی

غزل شمارهٔ 6743–مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی

غزل شمارهٔ 6744–تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟

غزل شمارهٔ 6745–به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی

غزل شمارهٔ 6746–چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودی

غزل شمارهٔ 6747–نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری

غزل شمارهٔ 6748–ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا داری

غزل شمارهٔ 6749–نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداری

غزل شمارهٔ 6750–به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داری

غزل شمارهٔ 6751–اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داری

غزل شمارهٔ 6752–گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6703–گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704–بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705–کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706–چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707–خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708–عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709–سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710–گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711–شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712–قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713–ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714–تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715–گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716–کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717–گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718–جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719–برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720–ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721–گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722–حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723–بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724–چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725–تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726–ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727–در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728–من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6739چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی

غزل شمارهٔ 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟

غزل شمارهٔ 6741مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی

غزل شمارهٔ 6742مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی

غزل شمارهٔ 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی

غزل شمارهٔ 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟

غزل شمارهٔ 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی

غزل شمارهٔ 6746چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودی

غزل شمارهٔ 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری

غزل شمارهٔ 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا داری

غزل شمارهٔ 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداری

غزل شمارهٔ 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داری

غزل شمارهٔ 6751اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داری

غزل شمارهٔ 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی