غزل شمارهٔ 2659

فسون چشمش ار خوابم نبستی

چرا چشمم چنین در خون نشستی؟

مژه‌واری ز خواب ناز جستی

دو عالم نرگسستان نقش بستی

مژه‌واری ز خواب ناز جستی

دو عالم نرگسستان نقش بستی

نه اینجا سبحه ره دارد نه زنار

تو دیرستان ناز خود پرستی

خرابم کرده چشم نیم مستی

که دارد همچو مژگان پیشدستی

نگارا، گرچه از ما برشکستی

ز جانت بنده‌ام، هر جا که هستی

سلام علیک ای مقصود هستی

هم از آغاز روز امروز مستی