Blossomed is the red rose; and intoxicated is the nightingale; The invitation to merriment O Lovers, wine-worshipping!
The foundation of penitence that, firm as a rock, appeared, How the crystal cup hath shattered it, behold!
Bring wine! for, in the Court of the Independent One, Whether the shepherd or the Sultan; whether sensible or insensible
Since there is necessity for departing from this Inn of two doors. The gallery and the arch of thy living, whether lofty or low
Unattainable, is the place of ease without toil: Yes: with the decree of calamity they established the “day of Alast.”
Grieve neither at existence nor at non-existence: Be thy mind, happy. For the end of every perfection that is - is non-existence.
The pomp of being an Asaf, the wind-steed, and the language of birds Went to the wind; and from them, the Khwaja obtained no profit.
With the wing and the feather go not from the Path. For, the arrow far-flying Keepeth, the air awhile; but, at last, lieth in the dust.
Hafez! What thanks, uttereth the tongue of thy reed for the reason that They take the utterance of its speech from hand to hand?
زمین
لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
که تا به حشر نخواهد دل از کمند تو رست
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 400
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 40
وجود عاریتی دل درو نشاید بست
همانکه مرهم جان بود دل به نیش بخست
سعدیمواعظمراثیذکر وفات امیرفخرالدین ابیبکر طاب ثراه
چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
که هر شبی را بیاختلاف روزی هست
سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 12
علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست
سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 13
همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بست
گرفت صبح سر آفتاب را به دو دست
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1779
به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درست
که مونسِ دمِ صبحم، دعایِ دولتِ توست
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 28
