صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 26

غزل شمارهٔ 26

شاعر: حافظ

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 6

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
زلف‌آشفته و خِوی‌کرده و خندان‌لب و مست
پیرهن‌چاک و غزل‌خوان و صُراحی در دست

Tress dishevelled; sweat expressed; lip laughing; intoxicated; Garment rent; song-singing; goblet in His hand;

22
نرگسش عَربده‌جوی و لبش افسوس‌کنان
نیم شب، دوش به بالین من آمد، بنشست

Eye, contest-seeking; lip lamenting Came, at midnight, last night, to my pillow; sate.

33
سر فرا گوش من آورد به آوازِ حزین
گفت: ای عاشقِ دیرینهٔ من، خوابت هست؟

To my ear, He brought His head; in a low soft voice, Said: “O my distraught Lover! sleep is thine”.

44
عاشقی را که چنین بادهٔ شبگیر دهند
کافر عشق بُوَد گر نشود باده پرست

That Aref, to whom they give wine like this, night-watching Is infidel to love, if he be not wine-worshipper.

55
برو ای زاهد و بر دُردکشان خرده مگیر
که ندادند جز این تُحفه به ما روزِ الست

O Zahed! go: seize not a small matter against the drinkers of wine-dregs: For, save this gift, naught did they give us on the day of Alast.

66
آن چه او ریخت به پیمانهٔ ما نوشیدیم
اگر از خَمرِ بهشت است وگر بادهٔ مست

Of whatever, He poured into our cup, we have drunk; Whether it be of the wine of Paradise, or of the cup of intoxication.

77
خندهٔ جامِ می و زلفِ گره‌گیرِ نگار
ای بسا توبه که چون توبهٔ حافظ بشکست

The laughter of the cup of wine; and the knot-seizing tress of the Beloved O many a repentance, hath it shattered like the repentance of Hafez

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست

صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 25

اگلی نظم

در دیرِ مغان آمد، یارم قدحی در دست

مست از می و میخواران از نرگسِ مستش مست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 27

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست

چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 245

پیش ازان دم که قلم نقش کند حرف نخست

داشت طفل دل من لوح وفای تو درست

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 58

آن شنیدی که خضر تخته کشتی بشکست

تا که کشتی ز کف ظالم جبار برست

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 408

شور در شهر فکند آن بت زُنّارپرست

چون خرامان ز خرابات برون آمد مست

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 79

مشرقی باده چشیده است ز مینای فرنگ

عجبی نیست اگر توبهٔ دیرینه شکست

علامہ اقبال»پیام مشرق»نقشِ فرنگ»بخش 21 - خطاب به انگلستان

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 24

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00