صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 16

غزل شمارهٔ 16

شاعر: حافظ

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انانداخت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 7

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
1

The great curve that, into the bow, thy told eye-brow cast, In design of the blood of me, miserable, powerless, it cast.

2

Not the picture of the two worlds was, when was the color of love: Not at this time, Love’s foundation, did Time cast.

3

With one glance, in boasting, that the Narcissus made A hundred calamities into the world, thy eye’s deceit cast.

4

Wine drunk, sweat expressed when thou wentest to the sward: That fire into the ruddy Arghavan, thy sweat cast.

5

Me, drunken passing the lawn yard The bud of Thy lips made me think, last night.

6

The violet fastened u p her twisted tresses: Before the assembly, the tale of Thy tress, the wind cast.

7

Through shame of that one who likened it to thy face, Dust into her own mouth, by the hand of the wind, the lily cast.

8

Through austerity, I should never have seen the wine or the minstrel. Into this and into that, desire for young Magians cast.

9

Now, with water of ruby wine, I wash my religious garment: From one’s self, the lot of eternity without beginning one cannot cast.

10

Perchance in this disastrous state, was the opening of Hafez, Whom, into the wine of Magians, the destiny of eternity without beginning cast.

11

Now, the world becometh to my desire. For time’s revolution Me, into the service of the Khwaja of the world, cast.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای شاهد قدسی، کِه کَشَد بند نقابت؟

وی مرغ بهشتی، که دهد دانه و آبت؟

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 15

اگلی نظم

سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 17

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چه تیر بود که چشم تو ناگهان انداخت؟

که بر نشانه دل‌های عاشقان انداخت

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 335

چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

که یک دم از تو نظر بر نمی‌توان انداخت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 31

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداخت

گهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1646

به یک گره که دو چشمت بر ابروان انداخت

هزار فتنه و آشوب در جهان انداخت

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 10

چو آفتاب رخت سایه بر جهان انداخت

جهان کلاه ز شادی بر آسمان انداخت

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 11

نشسته بودم ودی در وثاق می گفتم

چه فتنه بود که ایام در جهان انداخت

عرفی»قطعات»شمارهٔ 3 - ستایش

چو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداخت

دگر نخواستی آتش مرا به جان انداخت

نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»قصاید»شمارهٔ 10 - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00