ای شمع! اگرچه مجلس افروختهای
اما تن نرم و نازکت سوختهای
تو سر زده در دهان گرفتی آتش
نفط اندازی از که در آموختهای
زمین
ای آنکه رخت چو آتش افروختهای
تا کی سوزی که صد رهم سوختهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1772
ای خورشیدی که چهره افروختهای
از پرتو آن کمال آموختهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1774
با من دو هزار عشوه بفروختهای
تا این دل من بدین صفت سوختهای
سناییدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 361
از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای
بر مشک خطت بسی جگر سوختهای
عطارمختارنامهباب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوقشمارهٔ 8
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
