صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. علامہ اقبال
  2. »ارمغان حجاز
  3. »حضور ملت
  4. »بخش 11 - ترک عثمانی

بخش 11 - ترک عثمانی

شاعر: علامہ اقبال

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: یراست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: قطعه

انگریزی ترجمہ: کبیر
بند 1
Toggle stanza 1
1

به ملک خویش عثمانی امیر است

دلش آگاه و چشم او بصیر است

In the Ottoman reign, the Turks are free, He holds conscious heart, with insight to see.

2

نپنداری که رست از بند افرنگ

هنوز اندر طلسم او اسیر است

On freedom of the West they do not boast, They are captives yet of his Charming toast.

بند 2
Toggle stanza 2
3

خنک مردان که سحر او شکستند

به پیمان فرنگی دل نبستند

How dating were they who broke his charms, Who paid no heed to his pledges warm.

4

مشو نومید و با خودشنا باش

که مردان پیش ازین بودند و هستند

Get not despaired, have thy ego’s own view, What did the past nations you also do.

بند 3
Toggle stanza 3
5

به ترکان آرزوی تازه دادند

بنای کار شان دیگر نهادند

The fate thus gave to Turks a verve anew, And gave them a base for a build up new.

6

ولیکن کو مسلمانی که بیند

نقاب از روی تقدیری گشادند

Where are those Muslim who could behold? The meanings of fate which God had told.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

عرب خود را به نور مصطفی سوخت

چراغ مردهٔ مشرق بر افروخت

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور ملت»بخش 10 - خلافت و ملوکیت

اگلی نظم

بهل ای دخترک این دلبری ها

مسلمان را نزیبد کافری ها

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور ملت»بخش 12 - دختران ملت

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چه رخساره که از بدر منیر است

لبش شکر فروش جوی شیر است

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 64

اگر دانا دل و صافی ضمیر است

فقیری با تهی دستی امیر است

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»به یاران طریقت»بخش 2 - اگر دانا دل و صافی ضمیر است

سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

که راکب خسته و بیمار و پیر است

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور رسالت»بخش 3 - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

دل من در طلسم خود اسیر است

جهان از پرتو او تاب گیر است

علامہ اقبال»پیام مشرق»لالهٔ طور»رباعی شمارهٔ 77