غزل شمارهٔ 64

شاعر: عطار

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: یراست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، فرید حامد

چه رخساره که از بدر منیر است

لبش شکر فروش جوی شیر است

سر هر موی زلفش از درازی

جهان سرنگون را دستگیر است

قمر ماند از خط او پای در قیر

که در گرد خطش هم جوی قیر است

خطا گفتم مگر مشک ختاست او

که در پیرامن بدر منیر است

خط نو خیزش از سبزی جوان است

که کمتر خط پیشش عقل پیر است

نیاید در ضمیر کس که آن خط

چگونه نوبهاری در ضمیر است

جهان جان سزای وصل او هست

که او در جنب وصل او حقیر است

کجا زو بر تواند خورد عاشق

کزو ناز است و از عاشق نفیر است

مرا از جان گریز است ار بگویم

که یک ساعت از آن دلبر گزیر است

1010

مکن ای شمع خوبان ناز چندین

که شمع حسن خوبان زود میر است

1111

فرید یک دلت را یک شکر ده

که در صاحب نصابی او حقیر است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

به ملک خویش عثمانی امیر است

دلش آگاه و چشم او بصیر است

علامہ اقبالارمغان حجازحضور ملتبخش 11 - ترک عثمانی

اگر دانا دل و صافی ضمیر است

فقیری با تهی دستی امیر است

علامہ اقبالارمغان حجازبه یاران طریقتبخش 2 - اگر دانا دل و صافی ضمیر است

سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

که راکب خسته و بیمار و پیر است

علامہ اقبالارمغان حجازحضور رسالتبخش 3 - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

دل من در طلسم خود اسیر است

جهان از پرتو او تاب گیر است

علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 77

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور