وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2632

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2633

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2634

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2635

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2636

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2637

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2639

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2640

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2641

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2642کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2642

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2643

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2644

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2645

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2646

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2647

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2648

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2649در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2649

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2650

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2651

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2652

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2653دستگاه شور من از دامن هامون فزود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2653

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2654

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2655

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2656در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2656

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2657

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2658

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2659

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2660عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2660

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2661

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2662

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2663

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2664

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2665

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2666

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2667هر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2667

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2668

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2669

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2670

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2671

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2672حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2672

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2673گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2673

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2674حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2674

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2675

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2676خاک نتواند حجاب دیده روشن شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2676

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2677چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2677

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2678از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2678

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2679حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2679

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2680یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2680

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2681تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2681

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2682عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2682

13 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2632–شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

غزل شمارهٔ 2633–مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ

غزل شمارهٔ 2634–روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟

غزل شمارهٔ 2635–اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود

غزل شمارهٔ 2636–چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

غزل شمارهٔ 2637–یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبود

غزل شمارهٔ 2639–هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود

غزل شمارهٔ 2640–حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

غزل شمارهٔ 2641–صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

غزل شمارهٔ 2642–کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟

غزل شمارهٔ 2643–چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود

غزل شمارهٔ 2644–می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

غزل شمارهٔ 2645–مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رود

غزل شمارهٔ 2646–از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

غزل شمارهٔ 2647–چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

غزل شمارهٔ 2648–در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود

غزل شمارهٔ 2649–در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

غزل شمارهٔ 2650–دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود

غزل شمارهٔ 2651–هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

غزل شمارهٔ 2652–شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

غزل شمارهٔ 2653–دستگاه شور من از دامن هامون فزود

غزل شمارهٔ 2654–چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

غزل شمارهٔ 2655–در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2656–در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

غزل شمارهٔ 2657–هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

غزل شمارهٔ 2658–دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

غزل شمارهٔ 2659–سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2660–عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

غزل شمارهٔ 2661–کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

غزل شمارهٔ 2662–در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

غزل شمارهٔ 2663–بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

غزل شمارهٔ 2664–هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شود

غزل شمارهٔ 2665–چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

غزل شمارهٔ 2666–هر که در راه طلب صادق بود واصل شود

غزل شمارهٔ 2667–هر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شود

غزل شمارهٔ 2668–جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود

غزل شمارهٔ 2669–ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

غزل شمارهٔ 2670–کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟

غزل شمارهٔ 2671–نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود

غزل شمارهٔ 2672–حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود

غزل شمارهٔ 2673–گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

غزل شمارهٔ 2674–حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود

غزل شمارهٔ 2675–حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود

غزل شمارهٔ 2676–خاک نتواند حجاب دیده روشن شود

غزل شمارهٔ 2677–چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟

غزل شمارهٔ 2678–از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود

غزل شمارهٔ 2679–حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟

غزل شمارهٔ 2680–یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟

غزل شمارهٔ 2681–تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟

غزل شمارهٔ 2682–عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2632–شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

غزل شمارهٔ 2633–مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ

غزل شمارهٔ 2634–روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟

غزل شمارهٔ 2635–اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود

غزل شمارهٔ 2636–چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

غزل شمارهٔ 2637–یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبود

غزل شمارهٔ 2639–هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود

غزل شمارهٔ 2640–حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

غزل شمارهٔ 2641–صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

غزل شمارهٔ 2642–کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟

غزل شمارهٔ 2643–چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود

غزل شمارهٔ 2644–می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

غزل شمارهٔ 2645–مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رود

غزل شمارهٔ 2646–از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

غزل شمارهٔ 2647–چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

غزل شمارهٔ 2648–در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود

غزل شمارهٔ 2649–در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

غزل شمارهٔ 2650–دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود

غزل شمارهٔ 2651–هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

غزل شمارهٔ 2652–شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

غزل شمارهٔ 2653–دستگاه شور من از دامن هامون فزود

غزل شمارهٔ 2654–چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

غزل شمارهٔ 2655–در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2656–در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

غزل شمارهٔ 2657–هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

غزل شمارهٔ 2658–دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

غزل شمارهٔ 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

غزل شمارهٔ 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ

غزل شمارهٔ 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟

غزل شمارهٔ 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود

غزل شمارهٔ 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

غزل شمارهٔ 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبود

غزل شمارهٔ 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود

غزل شمارهٔ 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

غزل شمارهٔ 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

غزل شمارهٔ 2642کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟

غزل شمارهٔ 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود

غزل شمارهٔ 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

غزل شمارهٔ 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رود

غزل شمارهٔ 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

غزل شمارهٔ 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

غزل شمارهٔ 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود

غزل شمارهٔ 2649در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

غزل شمارهٔ 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود

غزل شمارهٔ 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

غزل شمارهٔ 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

غزل شمارهٔ 2653دستگاه شور من از دامن هامون فزود

غزل شمارهٔ 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

غزل شمارهٔ 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2656در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

غزل شمارهٔ 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

غزل شمارهٔ 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

غزل شمارهٔ 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2660عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

غزل شمارهٔ 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

غزل شمارهٔ 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

غزل شمارهٔ 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

غزل شمارهٔ 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شود

غزل شمارهٔ 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

غزل شمارهٔ 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شود

غزل شمارهٔ 2667هر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شود

غزل شمارهٔ 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود

غزل شمارهٔ 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

غزل شمارهٔ 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟

غزل شمارهٔ 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود

غزل شمارهٔ 2672حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود

غزل شمارهٔ 2673گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

غزل شمارهٔ 2674حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود

غزل شمارهٔ 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود

غزل شمارهٔ 2676خاک نتواند حجاب دیده روشن شود

غزل شمارهٔ 2677چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟

غزل شمارهٔ 2678از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود

غزل شمارهٔ 2679حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟

غزل شمارهٔ 2680یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟

غزل شمارهٔ 2681تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟

غزل شمارهٔ 2682عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

غزل شمارهٔ 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

غزل شمارهٔ 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ

غزل شمارهٔ 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟

غزل شمارهٔ 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود

غزل شمارهٔ 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

غزل شمارهٔ 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبود

غزل شمارهٔ 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود

غزل شمارهٔ 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

غزل شمارهٔ 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

غزل شمارهٔ 2642کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟

غزل شمارهٔ 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود

غزل شمارهٔ 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

غزل شمارهٔ 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رود

غزل شمارهٔ 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

غزل شمارهٔ 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

غزل شمارهٔ 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود

غزل شمارهٔ 2649در بیابان خار اگر در پای مجنون می‌رود

غزل شمارهٔ 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود

غزل شمارهٔ 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

غزل شمارهٔ 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

غزل شمارهٔ 2653دستگاه شور من از دامن هامون فزود

غزل شمارهٔ 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

غزل شمارهٔ 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2656در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

غزل شمارهٔ 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

غزل شمارهٔ 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

غزل شمارهٔ 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2660عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

غزل شمارهٔ 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

غزل شمارهٔ 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود