وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں علامہ اقبال کی کتاب زبور عجم

دعا

دُعا

INVOCATION

علامہ اقبال » زبور عجم » حصهٔ اول (غزلیات) » دعا

اردوEn

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

ہم خدا کے پاس سے گم ہو چکے ہیں ۔ اور وہ ہماری تلاش میں ہے ۔ ہماری طرح وہ بھی ملنے کا نیازمند ہے ۔ اور خواہشوں کا قیدی ہے ۔

We are gone astray from God; he is searching upon the road, for like us, He is need entire and the prisoner of desire.

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

اردوEn

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40نور تو وانمود سپید و سیاه را

اے انسان تیرے نور کے جلووَں سے ہر شے وجود میں آئی ہے ۔ تیرے نور کے ان جلووَں کے باعث کائنات کے اسرار و رموز کا پتہ چلا ہے ۔ دریا ہو، جنگل ہو ، آبادی ہو، سورج ہو یا چاند ہو سب کی حقیقت کو واضح کر دیا ہے اور فطرت کے تمام پوشیدہ اسرار پر سے پردہ ہٹا دیا ہے ۔

Thy light defineth all things one by one: black, white, sea, mountain, valley, moon and sun;

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

اردوEn

2 اشعار

غزل شمارهٔ 47خاور که آسمان بکمند خیال اوست

اہل مشرق کہ جن کی فکر کی کمند میں آسمان ہے محض خیال پرستی کرتے ہیں ۔ (بے عمل ہیں ) یہ اپنے آپ سے بے خبر اور آرزو کے سوز سے خالی ہیں ۔ ہمیشہ غیروں کے محتاج نظر آتے ہیں ۔

The East, that holds the heavens fast within the noose its fancy cast, its spirit’s bonds are all united, the flames of its desire have died.

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

اردوEn

8 اشعار

غزل شمارهٔ 68صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

وہ تخلیق کار جس نے دن اور رات کے اجسام پیدا کئے ہیں وہ اپنے ان تخلیق کردہ نقوش کے آئینوں کے ذریعے اپنے تماشا تک پہنچا ہے (آپ اپنا تماشائی ہوا ہے) تخلیق اجسام کا مقصد یہ تھا کہ خدا اپنی ربوبیت ظاہر کرنا چاہتا تھا ۔

The Artist, Whose vast mind both day and night designed, engraving these, displays upon Himself His gaze.

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

اردوEn

3 اشعار

غزل شمارهٔ 71هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

اس دیرپا (صدیوں سے موجود) مندر میں ہنگامے کس نے پیدا کئے ہیں کہ اس مندر کے زناری (دنیا دار لوگ) سب کے سب بانسری کی مانند رو رہے ہیں (دیر پا مندر سے مراد یہ دنیا ہے جہاں ہر آدمی مضطرب و بے چین ہے) ۔

Whence hath this commotion swirled in our old, slow-moving world that each girdled infidel like a reed of grief doth tell?

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

اردوEn

7 اشعار

غزل شمارهٔ 72ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

باغ اور سبزہ زار کے پہاڑی سلسلوں میں کھلنے والے اے چراغ لالہ تو مجھ میں جھانک کہ میں تجھے رازِ زندگی سے آشنا کر دوں ۔ میرے اندر جھانکنے سے تجھے معلوم ہو گا کہ میں نے اپنے من میں ڈوب کر زندگی کا سراغ پا لیا ہے ۔

Tulip in the mountains blowing, lamp in mead and garden glowing, gaze on me, for I will give guidance on the way to live.

علامہ اقبال » زبور عجم » غزلیات » غزل شمارهٔ 72

اردوEn

5 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں علامہ اقبال کی کتاب زبور عجم

نظمیں

دعا

غزل شمارهٔ 29ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں علامہ اقبال کی کتاب زبور عجم

نظمیں

دعا

غزل شمارهٔ 29ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں علامہ اقبال کی کتاب زبور عجم

نظمیں

دعا

غزل شمارهٔ 29–ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40–نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47–خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68–صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71–هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72–ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں علامہ اقبال کی کتاب زبور عجم

نظمیں

دعا

غزل شمارهٔ 29–ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40–نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47–خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68–صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71–هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72–ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

غزل شمارهٔ 29ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

غزل شمارهٔ 29ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

غزل شمارهٔ 40نور تو وانمود سپید و سیاه را

غزل شمارهٔ 47خاور که آسمان بکمند خیال اوست

غزل شمارهٔ 68صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

غزل شمارهٔ 71هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

غزل شمارهٔ 72ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ