وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3219

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3220

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3221

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3222

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3224

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3225

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3226

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3228

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3229

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3230

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3231

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3232به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3232

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3233

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3234

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3235

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3236به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3236

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3237

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3238

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3239

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3240

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4644

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4645

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4646

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4647

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4648

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4649

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4650

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4651

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4652

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4653

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4654

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4655فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4655

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4656ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4656

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4657جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4657

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4658نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4658

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4922ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4922

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4923

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4924

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4925کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4925

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4926چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4926

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4927

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4928نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4928

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4929سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4929

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4930همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4930

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4931عرق رامی کند بی دست و پا لغزنده رخسارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4931

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4932حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4932

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4933

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4934شرابی را که چون پروانه گردد گرد سر طورش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4934

7 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3219–زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3220–تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3221–تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3222–نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

غزل شمارهٔ 3223–زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

غزل شمارهٔ 3224–نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

غزل شمارهٔ 3225–ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

غزل شمارهٔ 3226–نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

غزل شمارهٔ 3227–قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

غزل شمارهٔ 3228–مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

غزل شمارهٔ 3229–مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

غزل شمارهٔ 3230–دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3231–دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3232–به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

غزل شمارهٔ 3233–گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

غزل شمارهٔ 3234–حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

غزل شمارهٔ 3235–مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

غزل شمارهٔ 3236–به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

غزل شمارهٔ 3237–غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

غزل شمارهٔ 3238–زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

غزل شمارهٔ 3239–صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

غزل شمارهٔ 3240–که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

غزل شمارهٔ 4644–به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645–رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646–خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647–شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648–شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649–زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650–زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651–سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

غزل شمارهٔ 4652–نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

غزل شمارهٔ 4653–ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

غزل شمارهٔ 4654–بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

غزل شمارهٔ 4655–فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

غزل شمارهٔ 4656–ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

غزل شمارهٔ 4657–جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

غزل شمارهٔ 4658–نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

غزل شمارهٔ 4922–ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 4923–یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابش

غزل شمارهٔ 4924–ز سوز سینه پروانه من آب شد آتش

غزل شمارهٔ 4925–کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟

غزل شمارهٔ 4926–چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟

غزل شمارهٔ 4927–نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودش

غزل شمارهٔ 4928–نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودش

غزل شمارهٔ 4929–سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارش

غزل شمارهٔ 4930–همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارش

غزل شمارهٔ 4931–عرق رامی کند بی دست و پا لغزنده رخسارش

غزل شمارهٔ 4932–حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارش

غزل شمارهٔ 4933–من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورش

غزل شمارهٔ 4934–شرابی را که چون پروانه گردد گرد سر طورش

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3219–زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3220–تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3221–تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3222–نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

غزل شمارهٔ 3223–زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

غزل شمارهٔ 3224–نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

غزل شمارهٔ 3225–ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

غزل شمارهٔ 3226–نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

غزل شمارهٔ 3227–قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

غزل شمارهٔ 3228–مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

غزل شمارهٔ 3229–مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

غزل شمارهٔ 3230–دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3231–دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3232–به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

غزل شمارهٔ 3233–گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

غزل شمارهٔ 3234–حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

غزل شمارهٔ 3235–مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

غزل شمارهٔ 3236–به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

غزل شمارهٔ 3237–غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

غزل شمارهٔ 3238–زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

غزل شمارهٔ 3239–صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

غزل شمارهٔ 3240–که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

غزل شمارهٔ 4644–به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645–رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646–خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647–شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

غزل شمارهٔ 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

غزل شمارهٔ 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

غزل شمارهٔ 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

غزل شمارهٔ 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

غزل شمارهٔ 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

غزل شمارهٔ 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

غزل شمارهٔ 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

غزل شمارهٔ 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3232به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

غزل شمارهٔ 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

غزل شمارهٔ 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

غزل شمارهٔ 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

غزل شمارهٔ 3236به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

غزل شمارهٔ 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

غزل شمارهٔ 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

غزل شمارهٔ 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

غزل شمارهٔ 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

غزل شمارهٔ 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

غزل شمارهٔ 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

غزل شمارهٔ 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

غزل شمارهٔ 4655فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

غزل شمارهٔ 4656ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

غزل شمارهٔ 4657جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

غزل شمارهٔ 4658نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

غزل شمارهٔ 4922ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابش

غزل شمارهٔ 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتش

غزل شمارهٔ 4925کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟

غزل شمارهٔ 4926چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟

غزل شمارهٔ 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودش

غزل شمارهٔ 4928نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودش

غزل شمارهٔ 4929سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارش

غزل شمارهٔ 4930همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارش

غزل شمارهٔ 4931عرق رامی کند بی دست و پا لغزنده رخسارش

غزل شمارهٔ 4932حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارش

غزل شمارهٔ 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورش

غزل شمارهٔ 4934شرابی را که چون پروانه گردد گرد سر طورش

غزل شمارهٔ 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

غزل شمارهٔ 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

غزل شمارهٔ 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

غزل شمارهٔ 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

غزل شمارهٔ 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

غزل شمارهٔ 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

غزل شمارهٔ 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

غزل شمارهٔ 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

غزل شمارهٔ 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3232به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

غزل شمارهٔ 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

غزل شمارهٔ 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

غزل شمارهٔ 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

غزل شمارهٔ 3236به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

غزل شمارهٔ 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

غزل شمارهٔ 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

غزل شمارهٔ 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

غزل شمارهٔ 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر