Payam-e Mashriq by Allama Iqbal, in translations by M. Hadi Husain

رباعی شمارهٔ 135–سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

Iskander and his flag and sword are gone; gone are his tribute and his mines and seas.

رباعی شمارهٔ 136–ربودی دل ز چاک سینهٔ من

My breast was torn, and thou hast seized my heart, Yea, with my dearest prize thou didst depart;

رباعی شمارهٔ 137–ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

The world of colour and of fragrancy; earth, sky, dimension, all are gone from me:

رباعی شمارهٔ 138–مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

I do not know the instrument or key, yet well I recognize Life’s melody;

رباعی شمارهٔ 141–عجم از نغمه ام آتش بجان است

The soul of Persia kindles at my song, the caravan moves on, my call is strong;

رباعی شمارهٔ 142–ز جان بیقرار آتش گشادم

Out of my restless spirit the flames start, in the East’s bosom I have stirred a heart.

رباعی شمارهٔ 143–مرا مثل نسیم آواره کردند

I am a wanderer like the breeze of morn, rose-like my heart is into fragments torn.

رباعی شمارهٔ 144–خرد کرپاس را زرینه سازد

Cotton to cloth of gold the mind can bring. Stones turn to mirrors, by its polishing:

رباعی شمارهٔ 145–ز شاخ آرزو بر خورده ام من

I have consumed the fruit of Passion’s tree. And understood Life’s inmost mystery;

رباعی شمارهٔ 146–خیالم کو گل از فردوس چیند

My thought plucks flowers that in Eden grew to shape and fashion fancies rare and new.

رباعی شمارهٔ 147–عجم بحریست ناپیدا کناری

Persia’s a sea that never comes to shore, wherein are pearls of diamantine hue;

رباعی شمارهٔ 148–مگو کار جهان نااستوار است

Do not say life is merely transitory: Each moment of ours veils Eternity.

رباعی شمارهٔ 149–رمیدی از خداوندان افرنگ

Thou hast escaped the mastery of the West and yet to tomb and dome thou still dost pray:

رباعی شمارهٔ 150–قبای زندگانی چاک تا کی

How long will you remain depressed like this? How long have, your nest in the dust like ants?

رباعی شمارهٔ 151–میان لاله و گل آشیان گیر

Nest amid roses and anemones, learn from the thrush his plangent melodies.

رباعی شمارهٔ 152–بجان من که جان نقش تن انگیخت

The soul designed the body, love of self-display thus fashioning a double-tinted rose.

رباعی شمارهٔ 153–به گوشم آمد از خاک مزاری

I heard a voice from inside a grave say: You can commence a new life in the grave.

رباعی شمارهٔ 154–مشو نومید ازین مشت غباری

Do not despair of your handful of dust, this mutable stuff, quickly blown away.

رباعی شمارهٔ 155–جهان رنگ و بو فهمیدنی هست

It must be known, this world of scent and sheen; they must be plucked, the roses in the dene;

رباعی شمارهٔ 156–تو می گوئی که من هستم خدا نیست

‘I am, and God is not’, thou sayest so: ‘Water and clay into the boundless go’;

رباعی شمارهٔ 159–بحرف اندر نگیری لامکانرا

Words are too frail, abodelessness to bear. Look inwardly, and see this point is clear:

رباعی شمارهٔ 160–بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد

Love plays with every heart a different role; now as a stone, and now a crystal bowl:

رباعی شمارهٔ 161–هنوز از بند آب و گل نرستی

You are still tied to colour and to race, so you call me Afghan or Turkoman.

رباعی شمارهٔ 162–مرا ذوق سخن خون در جگر کرد

The love of speech first filled my heart with blood and set aflame the dust upon the road;

The First Rose

بخش 1–گل نخستین

A Prayer

بخش 2–دعا

The New Moon of Eid

بخش 3–هلال عید

Conquest of Nature

بخش 4–تسخیر فطرت

The Perfume of the Flower

بخش 5–بوی گل

The Song of Time

بخش 6–نوای وقت

Spring

بخش 7–فصل بهار

Eternal Life

بخش 8–حیات جاوید

Reflections of the Stars

بخش 9–افکار انجم

Life

بخش 10–زندگی

Song of the Stars

بخش 12–سرود انجم

The Morning Breeze

بخش 13–نسیم صبح

The Bookworm and the Moth

بخش 15–کرم کتابی

Vanity

بخش 16–کبر و ناز

The Tulip

بخش 17–لاله

Philosophy and Poetry

بخش 18–حکمت و شعر

The Glow-Worm

بخش 19–کرمک شبتاب

Reality

بخش 20–حقیقت

Song of the Hijazi Camel-Driver

بخش 21–حدی

The Raindrop and the Sea

بخش 22–قطرهٔ آب

Sakinama

بخش 24–ساقی نامه در نشاط باغ کشمیر نوشته شد

The Glow-Worm

بخش 26–کرمک شبتاب

Dew

بخش 28–شبنم

Love

بخش 29–عشق

Live Dangerously

بخش 30–اگر خواهی حیات اندر خطر زی

The World of Action

بخش 31–جهان عمل