Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 193شورش بلبلان سحر باشد

غزل شمارهٔ 194شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

غزل شمارهٔ 195از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

غزل شمارهٔ 196سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد

غزل شمارهٔ 197نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشد

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 199تا حال مَنت خبر نباشد

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood