رباعی شمارهٔ 1142
Poet: Rumi
Toggle stanza 1المنةالله که به تو پیوستم
المنةالله که به تو پیوستم
وز سلسلهٔ بند فراقت رستم
من بادهٔ نیستی چنان خوردستم
کز روز ازل تا بابد سرمستم
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
عمری به هوس نخل معانی بستم
گفتم که مگر ز هر حسابی رستم
AttarMukhtar-namehباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنشمارهٔ 10
چون در ره دین نیامدی در دستم
برخاستم و به کافری بنشستم
AttarMukhtar-namehباب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدنشمارهٔ 11
زان روز که در صدر خودی بنشستم
تا بنشستم به بیخودی پیوستم
AttarMukhtar-namehباب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم استشمارهٔ 41
شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم
در آتشِ سوزنده به جان پیوستم
AttarMukhtar-namehباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 49
فرمان تو آمد و ز جا برجستم
می خواندم و اسباب سفر می بستم
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 115
باز آمدم و برابرت بنشستم
احرام طواف گرد رویت بستم
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1168
بالای سر ار دست زند دو دستم
ای دلبر من عیب مکن سرمستم
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1172
بر میکده وقف است دلم سرمستم
جان نیز سبیل جام میکردستم
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1179
تا ظن نبری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1198
میپنداری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1357
Sources
Persian text source: Ganjoor