رباعی شمارهٔ 1031
Poet: Rumi
Toggle stanza 1چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
11
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
22
بسیار بگفت بلبل و سود نداشت
تا بو که صباا به جان دهد زنهارش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
AttarMukhtar-namehباب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق بهشمارهٔ 5
بر من بگریست نرگس خمارش
تا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1025
رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بیآنکه دلم سیر شد از دیدارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1039
آندیده که هست عاشق گلزارش
مشغول کجا کند سر هر خارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 993
Sources
Persian text source: Ganjoor

